Vazhdo vargjet...

Veren tradhetuan shiu dhe vesa
e mua endrrat, çadrat nder shi
si gjethe nder ere sfilitet shpresa
e shpirti me zemren hirarki

ka kohë që shiu na ka munguar
po dhe kjo verë nuk do jetë tradhëtuar
shpirti dhe zemra duan qetësi
ëndërren shtrënguar mbaje në gji
nën çadër si prince harto lumturi.

Vargjet nuk shkruhen sikur del në breg
vargjet janë prekje e thellë e intimës
vargjet të mbajnë gjallë edhe kur s'ka shteg
vargjet hero të bëjnë e të nxierrin prej vrimës

Turreni vargëzoni me masë thuani fjalë
se kritika i pret si kopshtari kur krasit
ju më kot hidhëroheni e përdridheni si njalë
por, arti do domethënje, veprim , dhe rritë !

S'me habit kush me vetedije
tha "eshte bere deti kos"
cili i marre kesaj katraure
i tha jete... jo PARADOKS.

shkruheshin dikur vargje
me domethënje të mëdha
është lodhur poeti i kësaj lagjeje
sikur në gjumë ka ra.
por ti vazhdo vargun
oj vjershëtore e mirë
po bëra u këndella
të përgjigjem me dëshirë.

Kështu siç shkruan ti biligoa
s'ka çka bëj se të kam larg
ta kisha këputur me dhëmë gjuhë
e do të varsha në varg!

Mos Shaban Cakolli
se ti këndellesh shumë
kam frigë se avullohesh
e na lë një çast pa punë !

Hidh shikimin ne bregdete
ku vallzon uji kristal
si puhi e lehte e lehte
mik te shtiret por s'te fal.

Ne kete bote ku
nga mendafshi shpesh te endet
bej kujdes se shum shpesh pema
s'than nga lulet por nga rrenjet.

Se ne deget shekullore
e di mire pak kush u ngjit
lum kush doli jek e jek
se shum dalin difiçit.

gurbetqarja shkruajti:

kur nje njeri flet nga largesia sepse esht i etur eri m nga tradhtia, motra ime Biligoa,i lutem perendis, qe motra ime jeten e re nga fillimi te ja nis,

Bota qesh tek me sheh si jetoj
jeten e zymte gaz e vaje
ajo qesh me fatin tim
e une me gazin e saje.

bota qesh se është njollosur
lara -lara,si laraska
nuk shiqon brendinë e vet
por shiqon qka ka përjashta!
Jeta nuk është gjithë njësoj
e mërzitshme është nganjëherë
mua nuk më pëlqen ai lloj
që s´shohin vetën
qeshin të tjerë!::

frike dhe deshire te preki ne poret e shpirtit tend

dhe ndalem u jap urdher ndjenjave te mija qe te ikin
te zhduken

derisa ato edhe me te medha behen


une te puth edhe pertej shkronjave

Unë nuk jam as gurbetqarja, biligoa apo Shaban Cakolli
me vargje vras perandori,
nga Llapi e nis e duelin e dal në Manastir
për ide kombëtare e jetë pa zinxhirë !


Qysh më turreni pas e më sulmoni
sa herë Admini më thotë freno
po cilin e vrava orburr i kësaj nahie
Bashkimi nuk thotë hesht dhe dëgjo!

Bashkimi thot thuaj gurbetqares
mblidh kapital dhe eja hap një uzinë
ajo rrugëve të jetës derdh lotë intime
dhe thotë : nuk mundem pa dashurinë !

Po të tjerë që dalin nga skaji
dhe vënë ndërkëmbëza : mos bëni dallime!
E di eri M atë rrugë që përflakesh
por nuk luhatet nëpër tundullime !