Bashkimi Kombëtar

nga Arta prej Wed Mar 19, 2008 4:57 pm

SULEJMA DELVINA
Ka qenë patriot ,burrë shteti dhe diplomat.U lind në Delvinë më1884.U përfshi në Lëvizje Kombëtare qysh në bankat e gjimnazit'Zosimea' në Janinë dhe e vazhdoi veprimtarinë patriotike në Stamboll.Ishte ndër figurat qëndrore të klubit shqiptar të Stambollit .Bashkë me patriotë të tjerë iu kundërvu politikës xhonturke dhe synimeve shoviniste të monarkive fqinje të Shqipërisë.
Në prill të vitit 1919 kolonia shqiptare në Turqi e dërgoi Sulejman Delvinën në Konferencën e Paqes në Paris për të mbrojtur në emër të saj interesat e Shqipërisë.Kongresi Kombëtar i Lushnjes e zgjodhi kryetar të qeverisë shqiptare .Si kryeministër i Shqipërisë ai qëndroi në pozita patriotike dhe luftoi për të vënë në jetë vendimet e Kongresit të Lushnjes.
Ai e mbështeti luftën kundër bandave esadiste më 1920dhe ndihmoi për përfundimin me sukses të luftës së Vlorës kundër pushtuesve italian më 1920.Mori pjesë në Revolucionin e Qershorit të vitit 1924dhe në qeverinë e kryesuar nga Fan Noliu caktua Ministër i Punëve të Jashtme .Pas dështimit të këtij revolucioni u largua nga Shqipëria dhe u end në Europë për disa vjet si emigrant politik .Më vonë ,pasi u sëmur u kthye në Shqipëri dhe vdiq në Vlorë më 1932.

nga **Sofra** prej Thu May 08, 2008 2:40 am

Në kuadër të shënimit të 10-vjetorit të rënies së dëshmorëve të kombit, Bahri Fazliu dhe Agron Rrahmani para shumë të pranishmëve, pjesëtarëve të familjeve Fazliu dhe Rrahmani, familjeve të tjera të dëshmorëve, bashkëveprimtarëve të dëshmorëve, miqve e shokëve, ish luftëtarëve e invalidëve të luftës, në fshatin Llaushë të Besianës u mbajt një tubim përkujtimor te varret dëshmorëve Bahri e Fahri Fazliu

Para të pjesëmarrëve u mbajt edhe një fjalë rasti kushtuar veprimtarisë atdhetare të heroit të kombit Bahri Fazliu, i cili u vra heroikisht më 7 maj 1998 në bjeshkën e Bogiçes(trekëndëshi kufitar,Plavë-Kosovë-Shqipëri).

Po e japim në tërësi fjalën e mbajtur në këtë tubim përkujtimor.

Sot, më 7 maj 2008 mbushen plot dhjetë vjet pa heroin e luftës për çlirimin kombëtar, pa Bahri Fazliun. Vijmë në këtë përvjetor jubilar për të përkujtuar njërin prej themeluesve dhe ideologëve të Lëvizjes Kombëtare për Çlirimin e Kosovës, me emrin e të cilit është e lidhur historia më e re e luftës për çlirimin e popullit shqiptar nga robëria sllave. Me Bahriun është i lidhur emri Lëvizje, jeta e saj ka marrë trajtë nga përkushtimi deri në vetëmohim i tij, qëllimi i saj ka marrë përmbajtje të veçantë me emrin e tij.

Bahri Fazliu nuk rron më fizikisht, por ai gjithmonë do të jetë yll i pashuar që do t’ua ndriçojë rrugën e atyre që duan ta bëjnë realitet idealin e madh të tij.

Vepra e tij, nuk është e pavdekshme vetëm për atë, që ai e derdhi gjakun për lirinë e popullit shqiptar, kjo vetëm sa e ka madhëruar edhe më shumë emrin e tij, por, ajo është shumë e rëndësishme, për idetë dhe konceptet e tij, aspiratat dhe qëllimet e tij. Ajo, është thjeshtë, një thesar i çmuar për atdhetarët e vërtetë.

Në këtë 10-vjetor, heroi Bahri Fazliu na kujton vitet e veprimit në periudhën më të vështirë, atë të ilegalitetit, vitet kur kërkohej guxim dhe vetëmohim, shkathtësi dhe përgjegjësi për të vepruar kundër pushtuesit, por edhe besnikërinë dhe zgjuarsinë për t’iu ikur ndjekjeve që forcat e sigurimit serb i bënin Lëvizjes për Çlirim dhe të gjithë atyre që po bënin gjithçka që ishte e mundur për t’i organizuar forcat përparimtare të kombit që të hyjnë në rrugën e vërtetë të lirisë, atë të luftës së armatosur çlirimtare. Vërtetë, sot është e pajustifikueshme, të sillemi komod, ne që mbijetuam luftën, pikërisht tani 10-vjet pas rënies së tij, në një kohë kur përpjekjet për komb e atdhe i kemi shumë më të lehta.

Bahri Fazliu-Gëzimi kishte hyrë me një mendje për të shkrirë tërë energjitë e tij, dijen dhe guximin në rrugën që fillim e mbarim ishte betejë e vazhdueshme dhëmbë për dhëmbë me sfidat e luftës për çlirim. Edhe pse i ri për nga mosha, ai do të dëshmojë aftësitë e një udhëheqësi të sprovuar, që nuk tundet nga dallgët e jetës. Në të gjallë Ai u bë frymëzimi më madh i brezave liridashës, ndërkaq, pas rënies heroike ai mbetet mësues që edukon më së miri vazhduesit e rrugës për ta jetësuar idealin e bashkimit kombëtar.

Bahri Fazliu me shokë ia vuri themelet një force kombëtare çlirimtare,LKÇK-së, në një periudhë kur mendjen dhe shpirtin e shumicës së shqiptarëve e kishte mbërthyer politika që lirinë e kërkonte vetëm me fjalë, duke e ruajtur paqen-robëri me çdo kusht me pushtuesit serbë. Ai bëri një punë të dendur kudo në trojet e pushtuara shqiptare për t’i forcuar këto themele, për ta ndërtuar kalanë e luftës për çlirim.

Të gjithë ata që e njohën dhe të gjithë ata që patën rastin ta takonin, madje edhe kundërshtarët politik, ia admironin qëndrimin, por edhe mendjen e ndritur dhe njohuritë e gjëra të tij. Të gjithë ata që kishin vullnetin e mirë për të bërë diçka kundër pushtuesve të këtij trualli, ai kishte aftësi t’i lidhte me çështjen, t’i qartësonte deri në fund. Edhe me ata që mendonin ndryshe, ai kishte kurajën e madhe të zhvillonte biseda me durim, por me forcën e argumenteve dhe fakteve të cilat i përdorte me takt. Fjala dhe sqarimet e tij kishin fuqi të madhe bindëse, aq sa i çarmatoste edhe ata që mbanin me fanatizëm linjën e pacifizmit. Pra, Bahri Fazliu nuk fyente asnjeri që e donte lirinë, por secilin prej tyre përpiqej ta afronte, ta bashkonte, ta bënte të vetëdijshëm dhe të ndërgjegjshëm, se ajo fitohet vetëm me luftë dhe jo me lutje.

Bahri Fazliu është vazhdues i denjë i veprës dhe amanetit të vëllait të tij Fahri Fazliut, ndaj të cilit ai ushqente respekt të thellë dhe i falej përjetësisht atij për mësimet që ia kishte lënë pas jeta dhe vepra e Fahriut. Bahri Fazliun e karakterizonte mendjemprehtësia, ishte jashtëzakonisht i zgjuar, por asnjëherë egoist. Ishte i dashur me shokët dhe bashkëpunëtorët e tij. Përmasa e humbjes së Bahriut, u pa menjëherë pas rënies heroike të tij. Vetëm pas datës 7 maj 1998, të gjithë ne do të shohim se çka dhe kë humbëm, lufta dhe kauza jonë, cilin ka humbur. Vetëm pas 7 majit 1998, ne do ta kuptojmë, se çdo të thotë të përballesh me humbjen e njeriut që mbante orientimin dhe timonin e organizatës, e cila veç tani po hynte në luftën e drejtpërdrejtë me pushtuesit.

Të mos harrojmë se Bahri Fazliu, Agron Rrahmani, heronjtë dhe dëshmorët e atdheut, kanë bërë aq shumë sa me veprat e tyre na kanë krijuar kushte optimale që të ecim më sigurt nëpër procesin e pandalshëm të bashkimit kombëtar, ku të gjithë shqiptarët dhe ata që do të jetojnë në këtë truall do të ndjeheshin me të vërtetë të lirë, në paqe, mirëqenie, të barabartë në familjen e kombeve të lira dhe sovrane.

Prandaj, mishërimi me porosinë e Bahriut: "Çdo gjë që iu intereson të dini për dëshmorët, ecni në rrugën e tyre", është themeli ku duhet të mbështetet aktualisht e tërë puna jonë. Ardhja jonë në këtë përkujtim dhe ky shënim ka kuptim, nëse sado pak na shërben neve që mbijetuam luftën për të marrë zemër, forcë morale e shpirtërore, që ta ruajmë të pastër në ecjen tonë, këtë porosi të madhe. Vetëm kështu ne mund ta nderojmë më së miri gjakun e kuq të Bahriut, Agronit, Fahriut dhe të gjithë heronjve e dëshmorëve të kombit shqiptar. Vetëm në këtë mënyrë ne do ta nderojmë Kosovën, Shqipërinë, atdheun tonë të dashur e të shtrenjtë.

Lavdi e përjetshme të gjithë të rënëve për lirinë e kombit dhe të atdheut!

Rroftë dhe bashkimi kombëtar!

Llaushë Në emër të Këshillit organizativ,

Më 7 maj 2008 materialin e lexoi: Avdi Gërvalla

nga **Sofra** prej Thu May 08, 2008 7:01 pm

S'MUND TË NDAHEM NGA LUFTA

Me gjithë mallin që kam për ty,nënë,
me gjithë dhembjen që ke për mua
me gjithë dëshirën që kam për jetë
megjithëqë një vajzë shumë e dua.

Megjithëqë më pëlqen stina e pranverës
megjithëqë dua paqen në botë,
megjithëqë më pëlqen të nxehtët e verës,
megjithëqë me dëshirë do t'rrija mbi tokë.

S'mund të ndahem nga lufta kurrë
S'mund të pajtohem me paqen-robëri
"pashë më pashë do t'i bie ferrit"
për të shtrejtën tonë liri.

Edhe vdekjen do ta puth,nënë,
kur lufta këtë do ta kërkojë,
edhe nga varri do të ngrihem
luftën kurrë s'do ta pushoj.

1.9.1994

nga **Leka i Madh** prej Thu May 08, 2008 7:29 pm

Sofra, te flamnderoj thellesisht nga zemra per keto vargje epiko - lirike te guerilit urban, Deshmorit te Kombit, Bahri Fazliu - Gzimi. Sot isha ne nje akademi perkujtimore ne Institutin albanalogjik kushtuar Gzimit. Vepra e Gzimit eshte mesim per te gjithe ne. Kush deshiron te njohe deshmoret, le te ece rruges se tyre.

nga **Sofra** prej Mon May 12, 2008 12:11 am

Faleminderit shoku luboten...

nga **Leka i Madh** prej Wed May 14, 2008 6:39 pm

Dhe Sami Frasheri, gjigandi i madh i diturise, enciklopedisiti i shkelyqe, iluministi i permasave boterore meriton dhe i takon piedestali i heronjeve te kombit.

nga **rroni** prej Wed May 14, 2008 10:26 pm

sofra mor burr me ato vargje na ke ngjall vertet emocione.

nga **Sofra** prej Mon May 19, 2008 12:40 am

rroni janë vargje që i ka krijuar dëshori Bahri Fazliu të cilat edhe tek unë ngjallin emocione sa herë që i lexojë, ka edhe poezi të tjera si " Elegji për Hasan Ramadanin" etj etj.... mund t'i lexosh tek kategoria e letërsisë tema titullohet " Poezi të krijuara nga Bahri Fazliu".

	*Shkruan: Mehmet BISLIMI*
	*AHMET DELIA* *(Në 95-së vjetorin e rënies)* Qysh prej Lidhjes së Prizrenit e deri te viti 1912, ka qenë periudha e intensifikimit të kryengritjet shqiptare për liri. Asokohe qenë mobilizuar në një masë të madhe shqiptarët e malësisë së Drenicës, të Llapit, Gollakut, Gjilanit, Gjakovës, Prizrenit e të shumë krahinave të vendit.
Kryengritësit të udhëhequr nga bijtë më të mirë të popullit shqiptar, ishin hedhur fuqishme kundër forcave ushtarake turke në veçanti kundër trupave të Shemsi e më vonë edhe të Maxharr Pashës. Në ballë të këtij organizimit, prinin burrat me nam të kohës si Hasan Prishtina, Bajram Curri, Isa Boletini, Ahmet Delia e të tjerë. Kulla e Ahmet Deliut, atdhetarit dhe tribunit popullor ishte e hapur gjithmonë për çlirimtarët e atdheut. Ahmeti me të birin Murselin e me shumë shokë e bashkëluftëtarë, prisnin e përcillnin krerët e Lëvizjes sonë kombëtare, të cilët në kullën e tij, mblidheshin e bisedonin për një kryengritjeje të përgjithshme kombëtare kundër pushtueseve. Më 1912, për të satën herë Hasan Prishtina kishte shkuar në kullën e Ahmet Delisë, ku kishte njoftuar të pranishmit se Parlamenti Turk nuk kishte dashur as të dëgjonte zërin e deputetëve shqiptarë për t’i plotësuar kërkesat e tyre. Ai sqaroi më tej, se po atë ditë në Stamboll, nën kryesimin e Ismail Qemalit ishte mbajtur një mbledhje e fshehtë, ku ishte vendosur që pikërisht në Kosovë, sa më parë të fillojë një kryengritje e përgjithshme, e cila do të shtrihej në të gjitha viset shqiptare. Të gjithë krerët e Drenicës, që ishin ftuar enkas aty, e përkrahën qëndrimin dhe vendimin e Hasan Prishtinës dhe të Ismail Qemalit, aty dhanë edhe besën e burrave se do të dhënë çdo gjë për liri të atdheut. Krerët e Drenicës të mobilizuar në kullën e Ahmet Delisë të Prekazit, nisën përfaqësuesit e tyre për në Kuvendin e Junikut, ku ishin mbledhur të gjithë krerët e Kosovës, Dibrës, Shkodrës si dhe krerë të viseve jugore të Shqipërisë. Në këtë Kuvend u aprovua programi me kërkesat tona kombëtare, kështu që kryengritja jonë shqiptare mori kuptimin e vërtetë të një kryengritje të përgjithshme. Nën trysninë e vazhdueshme të kryengritësve shqiptarë, forcat turke u detyruan të tërhiqen nga tokat tona, s’do mend se kjo tërheqje u kurorëzua me shpalljen e Pavarësisë së Shqipërisë e cila u kurorëzua më 28 nëntor të vitit 1912. Nga ana tjetër, në mënyrën më të pa drejt e në kundërshtim me të gjitha parimet ndërkombëtare mbi të drejtën e popujve për të jetuar të lirë në shtetet e tyre sovrane, fuqitë e mëdha evropiane, njëanshëm, duke shkelur mbi sovranitetin dhe integritetin territorial të shtetit shqiptare, njohën të “drejtën” e shteteve fqinje serbe e malazeze për copëtimin dhe aneksimin e tokave të Shqipërisë! Evropa ndau tokat tona. Populli shqiptarë u detyruan që të dalë në mbrojtje të tokave të veta me të gjitha mjetet që posedonte atë kohë, pra edhe me mjete luftarake. Nga ana tjetër, pushtuesit barbarë sllav, të yshtur nga pasionet e tyre të ulëta ekspansioniste, kryen masakra, terrorizuan popullatën shqiptare, me qëllim që të shuajnë rezistencën e tyre dhe t’i shpërngulin ata, për të bërë më vonë edhe spastrime etnike, me qëllim të ndryshimit të strukturës demografike në Kosovë. Prapa kësaj fshihej qëllimi i pushtetit serb, që më vonë të sillnin kolon serbë e malazezë në Kosovë, gjë e cila ka vazhduar në forma të ndryshme, deri në fund të shekullit të kaluar! Xhandarmëria e Pashiqit, veç kishte filluar reprezaljet nëpër disa fshatra të Drenicës. Në njëfarë mase, pas shpalljes së Pavarësisë, kryengritjet në Shqipëri sikur kishin pushuar ca. Ahmet Deliu, i vetëdijshëm për qëllimet e Serbisë, mblodhi prapë krerët e Drenicës në kullën e tij, dhe së bashku me trimat, aty bënë edhe një Kuvend duke kujtuar besën e dhënë! Ishte fillimjanari i vitit 1913, veprimet e dhunshme të xhandarmërisë serbe, sa po shtrëngonin dhe po ashpërsonin rrathët e krimeve mbi popullin tonë. Siç e thotë edhe kënga : “ Ky Ahmeti çka thanë: a e kem besën siç kemi dhanë! ”... Aty ishte dhënë edhe një herë fjala e burrave se do të rezistojnë me të gjitha mjetet e mundshme, pa e kursyer as jetën në mbrojtje të tokave dhe popullatës sonë, duke i dalë në mbrojtje: vëllai vëllait, fqinji fqinjit, fshati fshatit... Një grup prej 13 xhandarësh serb, pak ditë pasi që ishte dhënë “ besa e burrave”, në kullën e Ahmet Deliut, kishin mësyrë Prekazin. Ata kishin terrorizuar dhe plaçkitur dy- tri shtëpi në Prekaz. Lajmi kishte shkuar tek Ahmet Delia, i cili lëshoi zërin e mobilizimit, por ai nuk priti as sa të mblidheshin trimat! I vendosur dhe pa humbur kohë, mori sëpatën dhe i lëshoi zë të birit Murselit, që të shkonin në mbrojtje të Halilit, fqinjit të tyre!... Kënga popullore rrëfen për këtë histori tragjike dhe heroike: ...“ Te Halili janë hi shkinia, Bërtasin robt, piskasin fëmija, Po na i ndien Ahemt Delia “... Ahmeti dhe Murseli, marrin sëpatat shpejt e shpejt, duke vrapuar në drejtim të shtëpisë së fqinjit të tyre. Në derën e oborrit, ata lënë në vend rojën serbe, në brendësi të oborrit. Murseli ia nxjerr pushkën një serbi dhe fillon të godasë me ç rast vret disa xhandar. Ahmet Delia mësynë kullën, Në të hyrë të saj, në shkallë ndeshet me një tjetër xhandar dhe e godet me sëpatë... ...” Me sakicë na i ra në ballë Tana trutë ia qiti n’shkallë”... Përleshja ishte e ashpër. Ndërkohë Ahmeti plagoset rëndë, kurse trimat tjerë të Prekazit, si: Ramë Islami , Xheladini, Jetullahu, Hajredini e të tjerë kishin rrethuar vendin. ...“ Pa u provua nuk njihet trimi, Dy na i mbyti Xheladini”... Në këtë qëndresë heroike të burrave të dheut, të cilët kishin lidhur besën për ta mbrojtur atdheun, ra në altarin e atdheut, Ahmet Delia, e disa të tjerë u plagosen. Nga ekspedita e xhandarëve 12 mbetën të vrarë, ndërsa shpëtoi një prej tyre. ...” Prej 12-tëve pshtoi Jovani Shkon tuej ikë për rreth një gardhi Banë kuku na faroi Prekazi”... Jovani, kishte ikur me vrap, dhe pas dy orëve xhandarmëria serbe e rrethit të Mitrovicës kishin marrë lajmin e hidhur. Ata ishin bërë gati që të sulmojnë fshatin me forca tjera shtesë, mirë po trimave të Prekazit iu kishin bashkangjitur burrat e besëlidhjes dhe ishin mobilizuar e kishin zënë pozitat për ta mbrojtur fshatin me çdo kusht. Kur xhandarët serb po i ofroheshin Prekazit, kishin vërejtur se do të dilnin të humbur. Për të mos u bërë gjakderdhja më e madhe, ata sikur i ishin bindur një grupi xhandarësh Austro- hungarez, të cilët më të dëgjuar këtë lajm, nga Mitrovica kishin shkuar në Prekaz me një pajton me dy palë kuaj! Ky grup, pastaj kishte ndërmjetësuar mes trimave të Drenicës dhe xhandarmërisë serbe. Ishin marrë vesh që të dorëzohet vetëm trupi i Ahmet Delisë i cili kishte qenë pa shenja jete, gjoja për ta dërguar në spital! Forcat e xhandarmërisë serbe, duke e parë se Ahmeti nuk po jepte shenja jete, atë e groposin atë në arat e fshatit Tërnavc, fshat ky rreth 4 km. në veri të fshatit Prekaz. Veprimtaria për çlirimin e atdheut në Drenicë vazhdoi nën udhëheqjen e trimit të shquar Shaqir Smakës, ndërkaq pas rënies së tij Lëvizjes i priu Azem e Shote Galica. Gjatë tërë kohës së rezistencës për çlirim kombëtar, Murseli i biri i Ahmet Delisë ishte ndër luftëtarët më të shquar, dhe mu për këtë Azem Bejta e kishte edhe njeriun më të afërt të tij. Murseli nuk e hoq për as një çast pushkën nga krahu. Ai vdiq në vitin 1930 në rrethana misterioze në një spital të Shkupit. I vetmi trashëgimtar i Murselit, nga gjinia mashkullore, mbeti i biri i tij, Zeneli i cili nuk jeton më. E tërë veprimtaria e Ahmet Delisë ishte në shërbim të organizimit të rezistencës për çlirimin e atdheut. Sot kur e përkujtojmë Ahmet Delinë, në 95 vjetorin e rënies së tij heroike, kujtojmë edhe rezistencën e pandërprerë, gati një shekullore për t’u çliruar nga okupatori serb. 7 janar 2008

nga **Deli** prej Tue May 20, 2008 12:15 am

Ukshin Hoti ( Ende gjall) ?

Sipas disa infornmacioneve të dëgjuara në një emision televiziv ,Vizion Plus emisisni Njerz të humbur të shtunen me datën 17 maj 2008 .
Që kishte përcjell kët lajm direkt në kët emision një Shqiptar që jeton në Gjermani i cili kumton lajmin e marr nga një Shtetas Boshjak nga Bosnja i cili tash po jetojka në Gjermani (sipas tijë se kishte një porosi për Shqiptarët ) dhe i thot se në vitin 2001 ishte i burgosur në serbi pikrisht në burgun famkeq të Nishit dhe kishte ndejt për tre muaj me një qeli me Ukshin Hotin dhe para largimit kishte marr porosin nga vet Ukshin Hoti që ta përcjell kët lajm në Popullin Shqiptar sepse sipas tij kishte thën Zoti Ukshin se ata e din që unë jam i vdekur por siq po më shef unë gjindem ktu ende gjall ,
Dhe të interesohen të më nxerrin nga ktu .

- Shtrohet pytja se sa shtë ky lajm i sigurt ?
dhe sa kan njohuri pushtetarët e Kosovës për kët gjë (ma merr menjda se hiq bille as që dojn të din për kët sepse po të ishte i gjall dhe të del nga ajo der e hekurt ktyre do ju prishet kjo rehati dhe jeta lluksose që po e jetoj )

Dhasht Zoti e të jet ky lajm i vërtet ,

nga **Premtimi** prej Tue May 20, 2008 8:53 pm

Deli shkruajti:
Dhe të interesohen të më nxerrin nga ktu .

- Shtrohet pytja se sa shtë ky lajm i sigurt ?
dhe sa kan njohuri pushtetarët e Kosovës për kët gjë (ma merr menjda se hiq bille as që dojn të din për kët sepse po të ishte i gjall dhe të del nga ajo der e hekurt ktyre do ju prishet kjo rehati dhe jeta lluksose që po e jetoj )

Dhasht Zoti e të jet ky lajm i vërtet ,

Deli, edhe une kam degjuar per kete lajme, edhe pse vete s'kam pasur raste te shoh pikrishte kete emision ne momentin kur eshte folur per Mr. Ukshin HOTIN. Por, siq e thate edhe ju, se keta "politikant" tane, edhe sikur ta dinin dhe te kishin mundesi te vepronin, do beni te kunderten. Sepse, perveq se do ju prishet rehatia, nuk do te kishin vend me as ne Kosove, per asnjerin, e lere me aty ku gjinden sot.

Uroj qe te vertetohet sa me shpejte ky lajme, dhe nese do na duhej si shkembim per Mr. Ukshin HOTIN, shumicen prej ketyre "politikanve" qe jane sot, une do i jepja, vetem e vetem te kthehet Ai. Edhe ne gjume, do i ndihmoj dhe do kontriboj me shume se keta tjeret kur jane zgjuar....

Per mua do ishte dita me e veqant dhe me e gezuheshme ne jeten time.

Bashkimi Kombëtar

Figurat më të njohura të historisë sonë kombëtare.

Re: Figurat më të njohura të historisë sonë kombëtare.

Re: Figurat më të njohura të historisë sonë kombëtare.

Re: Figurat më të njohura të historisë sonë kombëtare.

Re: Figurat më të njohura të historisë sonë kombëtare.

Re: Figurat më të njohura të historisë sonë kombëtare.

Re: Figurat më të njohura të historisë sonë kombëtare.

Re: Figurat më të njohura të historisë sonë kombëtare.

Re: Figurat më të njohura të historisë sonë kombëtare.

Re: Figurat më të njohura të historisë sonë kombëtare.

Re: Figurat më të njohura të historisë sonë kombëtare.

Drejtat e ktij Forumit: