Duke pritur “të Huajt”

Nga Lorenc Vangjeli

Në Tiranën politike presin raportin përfundimtar të OSBE/ODIHR. Shqipëria tjetër, ajo që ishte tifoze, e fituar ose e humbur nga këto zgjedhje apo dhe krejt indiferente ndaj tyre, është me pushime, sepse vera është stina ideale për cilëndo qeverisje. Shqiptarët e mësuar me pak rërë, diell dhe det ndjehen të lumtur me këtë trinom dhe pak mendojnë për atë çfarë mbeti prapa dhe aq më pak, për atë që do t´i presë në të ardhmen. Në verë nuk të bën shumë përshtypje, edhe nëse mungojnë dritat, edhe nëse mungon uji; nuk bëjnë shumë përshtypje madje edhe nëse ndodhin, siç ndodhin gjithmonë, tragjedi njerëzore. Në verë çmimet e frutave dhe zarzavateve janë më të lira dhe njerëzit durojnë më lehtë vapën se të ftohtin. Në verë, cilido shqiptar bëhet pak turist dhe sillet drejt problemeve të tij vetjake dhe problemeve të të gjithë vendit me pozicionin dhe nga pozicioni i turistit. Është ajo pjesë e vitit, kur thuhet se “truri gradohet në zero”. Por përtej kësaj zeroje, ka dhe një tjetër të tillë në pritje e sipër për t´u “shkelur” dhe ajo është baza, niveli apo dita zero, kur do të duhet të nisë punë qeveria e re. Dhe deri më atëherë, edhe raporti i arbitrave tanë ndërkombëtarë të zgjedhjeve do të jetë një kuriozitet më shumë për t´u shuar e me të gjitha gjasat, një argument më shumë për të justifikuar rezultatin e papritur nga një anë dhe një premtim më shumë për ndryshim e përmirësim në të nesërmen, për atë që mendohet se ka deformuar rezultatin.
Në Tiranën politike, të paktën në kampin e fitimtarëve, me të gjitha gjasat raporti do të pritet me një lloj buzëqeshjeje çliruese: e hoqëm dhe këtë zahmet! Tani të shohim të qeverisim këtë vend!
Raporti parashikohet se do të flasë me tone të ashpra dhe do të përmendë që nga përdorimi i administratës dhe vënia e saj në presion politik, problemi i kartave të identitetit, shpenzimet marramendëse të kryera e deri te procesi i dyshimtë i numërimit të votave, i keq dhe shumë i keq në një të tretën e qendrave ku ai u krye. Ndoshta raporti do të përmendë edhe atë batalion të burgosurish të liruar nga qelitë me leje shpërblyese për të bërë fushatë e më shumë se kaq për Partinë Demokratike, ndoshta do të përmendë - provat ekzistojnë - faktin e kompromentimit të shumë kandidatëve të djathtë për deputetë me figura të botës së krimit. Shumë nga ta dalin në përgjime direkt telefonike dhe ky fakt nuk është më sekret.
Arbritrat tanë e dinë më mirë se kushdo tjetër që edhe kësaj radhe Shqipëria eci përpara në procesin elektoral me stilin e gaforres, jo drejt, por anash.
Të gjithë bashkë këta elementë do të jenë shkaku që edhe kësaj radhe standardet, ato që normalisht duhet të konsideroheshin beteja kryesore e klasës politike, nuk janë realizuar. Por dhe kjo nuk ndryshon ndonjë gjë të madhe. Shqipëria është një vend sovran, anëtar i NATO-s dhe po tenton të fusë këmbët në BE që prej 20 vjetësh. Edhe pse sipas modelit tonë ballkanik. Nuk ndryshon gjë, edhe sepse përtej këtyre, arbritrat tanë të huaj, që herë na marrin seriozisht dhe herë qeshin me provincializmin tonë ekstrem, do të duhet të zgjedhin e të bëjnë një zgjedhje të vështirë, por dukshëm të paravendosur: mes stabilitetit të vendit dhe të vërtetës që ndodhi me standardet e zgjedhjeve më 28 qershor. Përtej kësaj, ata kanë një zgjedhje të paracaktuar që shkon te detyrimi - sa është i tillë në fakt? - për të bashkëpunuar me atë që mund të krijojë qeverinë. Edhe nëse ajo ka një legjitimitet të cenuar. Dhe pastaj historia do të nisë nga e para: ata do të ofrojnë sërish kurën “elegante” evropiane për infeksionin e rëndë të demokracisë shqiptare - frakturimin e vullnetit të votuesit - dhe do të na lejojnë që të presim që ky infeksion të shërohet me antibiotikë. Ose thënë më hapur, do të ofrohen aspirina për kancerin akut të demokracisë së vendit. Dhe kështu ndoshta deri në momentin kur ata të vendosin që të mos jenë më thjesht dhe vetëm partnerë të Tiranës zyrtare, por të bëhen, qoftë dhe vetëm për një moment, palë me qytetarin shqiptar. Që t´i thonë atij direkt të vërtetën e tyre: kjo klasë politike që shkëmben akuza reciproke për kriminalizim të ndërsjellët, ka kryer sërish krimin e zakontë: futi duart në zgjedhje! Pastaj nuk ka rëndësi çfarë ndodh, sepse duke perifrazuar mençurinë e vjetër latine: le të thuhet e vërteta, pastaj le të vijë kiameti!

Kolo

Zjarrin e shuan uji,kur ja hudhe ne te,e me fjale nuk shuhet zjarri!

Shqiptareve po u pelqen kesi udheheqesa dhe le te vajtoin more,se popull si i magarit mendjen!

Miku im Arber Thesproti ishte me pushime ne Sarande.

Me poshte jane pershtypjet e tij.

Me pushime ne HELL!
Nje rruge e gjate drejt “perles se Jugut” Sarandes. Nje mall dhe deshire per te pare qytetin tim te lindjes, qytetin qe me nderonte gjithmone ne syte e te huajve sa here qe ju tregoja mes fotografive pejsazhet e saj te bukura. Mendoja se po shkoja drejt kesaj Sarande te endrave te mija, por ne fakt kisha mare rrugen drjt HELLIT. Portat e ferrit u hapen qe poshte ne fshatin Metoq. Qendra e ketij fshati kishte humbur plotesisht dhe me mundim dallohej rruga kryesore. Sheshi ne qender te fshatit, ishe zene nga disa ndertime te shemtuara. Ajo qe te binte me shume ne sy dhe qe e kishte perpire kete qender, ishte nje karakatine dykateshe qe shiste cisterna per uji. Gjithe sheshi ishte rrethuar dhe mbushur me keto baule alumini qe shkelqenin qe tutje dhe te kujtonin portat e ndriteshme te HELLIT. Mirserdhe ne HELL i dashur vizitor. Pushime te mbara ne sketere! Diku i kam lexuar keto fjale, por kuptimin e tyre e mesova sa hyra ne kufijte e Sarandes. Ne Qafen e Gjashtes qe dikur gjelberonte nga pishat dhe ullishtet, tani shifeshin vetem ndertime pa kritere. Nje i cmendur kishte dashur te zinte dhe bllokonte gjithe rrugen. Bemat e ketij ksizofreni e kishin detyruar rrugen e shkrete te devijonte nga aksi i sai i qemotshem dhe te leshohej poshte drejte Sarandes si nje rrepire e krijuar nga rrebeshet qe tani ishte kthyer ne nje monopat ter balte dhe pluhur. Te vetequajtura vila dykateshe e pesekateshe, te mbaruara e te pa mbaruara, karburante dhe klube te shumta i ishin qepur rruges dhe po e gllaberinin te gjithen pakez e nga pakez. Nje katrahur e vertet ndertimesh, te gjitha kishin mbire si nga dheu dhe te perpinin perbrenta pa patur mundesine te shifje asgje.
Panorama e dikurshme e mahniteshme e detit dhe dritave te qytetit qe reflection mbi te ishte shdukur pergjithmone. Dora e Djallit te mallkuar dukej ngado. Pishat e famshme 70 vjecare qe dikur hijeshonin per bukuri rrugen deri ne qender te Sarandes, nuk egzistonin. Ishin prere te gjitha me preteksin e zgjerimit te rrugez. Nje krim te tille, vetem dorra e djallit mund ta bente se sarandiotet e vertete se benin kurre. Sic duket ,40 shenjtoret tani ja kane lene vendin 40 hajduteve qe ndodhi kjo masaker e papare. “Te befsha gruan o Kryetar Mondi, motrat ju te tjerve“. Keto fjale degjon ne Bashkin e Sarandes. E gjithe kjo merri qe dele nga gjoksi i sarandioteve, nuk eshte vetem si rezultat i korrupsionit te hatashem qe ka mberthyer Bashkine e Sarandes, por eshte dhe si rezultat i masakres urbane te qytetit.

Saranda ime kishte mbaruar plotesishte, ishte kthyer ne nje Palestine te vertete ku nuk te shifte syri asnje fie barre, por vetem shijoje me bollek pluhurin me oke qe te servirte ambienti i ndotur nga ndertimet dhe zhuritja e hatashme per nje pikez uje.
Nuk kishte mbetur asnje copez lulishte, nuk shifej asnje stole ku uleshin dikur pleqte dhe loznin domino e letra. Kjo panoram paqedashese ishte shdukur perfundimishte.
Nje cmenduri kolektive e kishte kthyer Saranden ne nje gurrore qe germohej e germohej deri ne qender te tokes. Vetem ne Sarande shikon cmendurira me karburante poshte pallateve dhjete kateshe! Mina me sahate qe po plasen nje dite, shkrrumb e hi do ta bejne gjithe Saranden. Po kush pyete per to, atje asnjeri s’do t’ja dije, te gjithe jane cmendur.
Katet e para te pallateve jan kthyer ne duqane ku shiten breke me oke. Pacamure rangallash te dala boje nga dielli veleviten si flamuj evgjitesh anes rruges dhe presin qe dikush ti bleje. Menhane te shumta qe afroin gjeremez me lopate per pianecet e shumte qe vine verdalle e rrekelline si te babazitur rraki te farmakosur, kane zene gjith qendren e Sarandes. Trotuare te shkateruara nga makinat qe parkoin mbi to dhe kalimtare te shumte qe detyrohen te ecin ne rruge. Ne qender te Sarandes, vece lulishtetes qe eshte per tu admiruar, ndodhet dhe nje sheshpushim goxha i madhe i shtruar dikur per bukuri dhe tani ishte shkateruar plotesishte nga makinat e shumta qe e kane kthyer ne nje vendeparkim. Ligjet e qarkullimit rrugor nuk i njefe njeri, as polici qe drejton qarkullimin. Nje anarshi e plote ku ndihet plotesisht mungesa e shtetit, nje Kandahar i vertet.

Por me e prekeshmia, me e dhimbshmia, ishte buza e detit qe ishte zaptuar plotesisht nga ndertimet e shumta. Ndertimet pa kriter kishin gllaberuar edhe detin. Ana e detit ishte zene nga hotelet e shumte shumekateshe qe kishin gllaberuar dhe plazhet. Pronaret s’lejonin njeri te bente plazhe para prones se tyre. Paguaj 1000 leke per cadren e diellit dhe 4000 leke per dy krevatet e plazhit dhe atehere ishe i lejuar. Plazhit, pasuris se quytetit i kishin dale “pronaret”, kurse sarandjotet dhe turistet te ngroheshin ne diell po nuk paguajn tarifat e ketyre te pacipeve. Nga njera ane Bashkia bente thirje qe plazhistet mos te paguanin asnje qindarke se plazhi qe i tyre, kurse nga ana tjeter ja u kishte dhene me qera plazhin gangstereve. Nje fukara qe u genjye nga thirjet e Bashkise dhe provoi te kundershtonte “bosin” e plazhit, perfundoi me fytyre te gjakosur nga grushtat e gangstereve qe jane kthyer ne zoter te vertet, kuptohet me bekimin e Bashkise.

Mbremja i lane mekatet e dites dhe fsheh brenta mantelit te saje mekataret e shumte qe kerkoin si te hazdisur nje vende defrimi. Mbas xhiros se zakonshme ne bulevardin anes detit qe po i meret fryma nga qoskat e shumta qe shesin nga te gjitha dhe azgje, i vjene rradha defrimit te cfrenuar neper qoshe dhe vrima Dhe keto vende orrgjishe jane te shumta dhe te shtrira ne gjithe buzen e detit. Pupet dhe diskot jane zoteruesit e darkes mekatare. Muzika e tyre e cmendur degjohet ngado dhe ne cdo cepe te Sarandes. Nje katrahure e vertet melodish muzikore qe filloin qe nga daullet e fisefe Zulu dhe vazhdojne me rap muzik dhe perfundimisht mbremien e dominon muzika melankolike e pianeceve te buzuqeve greke. Degjon e shefe, qarje dhe lote, dashnore, kurva dhe rrospi te shumta qe shuajn etjen e tyre nen goten e uzos greke dhe me mbrapa cfryjne epshet ne dhomat e moteleve te pista qe bien era perce. Buzuqi grek i shoqeron ne orrgjite e tyre. Greqishtja eshte kthyer si nje gjuhe nderkombetare, kurse Greqia si qendra e botes. C’far mjerimi!
E kishte mire britaniku Gill qe e barazoi rinin shqiptare me kurrva dhe gangstere. Vajza dhe nena te reja me gjoksin dhe kurizin jashte, me fustane te shkurtra dy gishte nen breke, dridhen dhe perdridhen si ato kuckat e liga. Te rinje arrogant qe ndjekin vajzat me veshtrimin e tyre te eger epshor mbushin rruget dhe diskot. Te pa edukate, te pa kulture. Nje fjalor i piset dele nga goja e tyre qe qelbet era alkol, kurse trupi ju bie ere te hidhet amonjaku qe te pervelon hundet. Kultura e breckave dhe pijaneceve te buzuqeve te nates qe na erdhi si dhurate nga pertej detit, dominon jeten e qytetit. Fuck Eladhen per kete anarshi dhe katrahur qe mbolli ne qytetin tim. Fuck gjuhen e tyre. Fuck edukaten dhe kulturen greke qe po e bastardon racen shqiptare. Fuck te gjithe shqiptaret e helenizuar.

Me fjalet e Nolit te madhe tek poezia “Anes Lumenjve” po i jape funde pershtypjeve te mia ne viziten time ne sketre: Anes detit i palare/ Anes drites i papare/ Prane dijes i panxene/ Lakuriq dhe i brengosur/ Trup e shpirte i sakatosur/ Sec e shemben derbederet/
Mercenaret dhe “bejleret”/ Sec e shtypen jabaxhinjte/ Sec e shtrydhen fajdexhinjte/ Sec e prene e sec e vrane/ Ce shkateruan anembane…..

Mos haro i dashur turist qe viziton qytetin tim, je i mirpritur ne Hell. Welcome to Hell!


Arber Thesproti
　

Lista e plotë e të dënuarve që u liruan për fushatë


Shekulli | 31/08/2009 | Lajm i fundit | Politike | 4 KOMENTE | SHARE | [url=http://www.bashkimikombetar.com/javascript:ts('font',-1)]-[/url] [url=http://www.bashkimikombetar.com/javascript:ts('font',1)]+[/url]

Lista e plotë e të dënuarve që u liruan për fushatë

• reddit
  
• StumbleUpon
  
• Technorati
  
• Twitter
  

Socialistët publikojnë listën me 32 nga të dënuarit për krime të rënda që përfituar leje speciale pak ditë përpara zgjedhjeve

TIRANË- Partia Socialiste ka denoncuar edhe një herë lirimin e të dënuarve nga burgjet shqiptare vetëm pak ditë përpara zgjedhjeve të 28 qershorit.

Në dokumentarin e bërë publik gjatë punimeve të Kongresit të jashtëzakonshëm të PSSH-së është zbardhur edhe lista e gjatë e emrave që kanë përfituar liri të përkohshme në këmbim të favoreve që kanë bërë për kandidatët e djathtë në zonat e caktuara.

Lista që po publikohet sot do ti dërgohet edhe kryetarit të Këshillit të Lartë të Drejtësisë, Presidentit të Republikës Bamir Topi, që ta shqyrtojë dhe të marrë masa për ata punonjës të drejtësisë që kanë ndikuar në dhënien e këtyre lejeve.

"Në kundërshtim me kriteret e përcaktuara në ligj, janë dhënë lejet shpërblyese për të dënuarit, madje edhe për ata që vuajnë dënimin në burgje të sigurisë së lartë.

Personat e poshtëshënuar që vuajnë dënimin me heqje lirie, janë të dënuar për vepra penale me rrezikshmëri të lartë shoqërore e me masa dënimi shumë të larta, dhe për rrjedhojë, nuk plotësojnë kushtet për të përfituar leje shpërblyese.

Këtyre personave u është dhënë leje 5-14 ditore gjatë muajit qershor",- thanë burimet zyrtare të Partisë Socialiste. Lista e publikuar prej tyre përmban të dënuar për vrasje, shfrytëzim prostitucioni dhe trafik armësh e droge por kjo nuk ka penguar krerët e burgjeve dhe të drejtësisë që të firmosin lirimin e përkohshëm.

Përveç kësaj, zyrtare të lartë të PD-së kanë ndikuar edhe në dhënien e lejeve të veçanta. Në këtë rast ligji parashikon shumë qartë se leje të veçanta mund t'ju jepen personave që vuajnë dënimin me heqje lirie vetëm për arsye shumë specifike, siç janë: raste vdekjesh, martesash apo sëmundje të rënda të rrezikshme për jetën e familjareve të tyre. Verifikimet e Partisë Socialiste kanë zbuluar se më datat 12 qershor, 15 qershor, 16 qershor dhe 17 qershor, janë dhënë në shumicë leje në kundërshtim me ligjin.

Kryesisht lejet janë dhënë se të dënuarit për vrasje kanë pasur "gjyshen të sëmurë" dhe për pasojë duhet të shkonin që ta vizitonin. Në disa raste të tjera lejet janë dhënë për përvjetorë të ndryshëm, edhe pse bëhet fjalë për të dënuar me rrezikshmëri të lartë shoqërore. Sipas socialistëve, këta të dënuar që kanë përfituar nga lejet kanë ndihmuar "bamirësit" e tyre për të marrë vota në zona të caktuara.

Në disa prej rasteve është ushtruar dhunë psikologjike dhe fizike mbi individë apo familje të veçanta që dihet se do të votonin kundër qeverisë. Në raste të tjera, të liruarit nga burgu kanë sjellë me vete edhe votat e fisit të tyre, dhe kjo ka nxjerrë në pah një tjetër problem të zgjedhjeve, votimin familjar.


LISTA E PLOTË


Leje shpërblyese


Isa Doçi, dënuar me 6 vjet e 8 muaj heqje lirie për veprën penale të trafikimit të armëve dhe municioneve ;
Marjan Lukaj, dënuar me 13 vjet burg për vrasje;
Shpëtim Beqiri, dënuar më 13 vjet burg për vrasje;
Emiljano Domi, dënuar me 15 vjet burg vrasje;
Artan Goxhaj, dënuar me 25 vjet burg për vrasje;
Arjan Sina, dënuar me 18 vjet burg për vrasje;
Bujar Sinjari, dënuar 17 vjet për shfrytëzim prostitucioni;
Altin Patoku, dënuar 8 vjet për prodhim dhe shitje narkotikësh;
Spartak Kazazi, dënuar 20 vjet për vrasje me dashje;
Skënder Kulla, dënuar 12 vjet për vrasje me paramendim të mbetur në tentative dhe armëmbajtje pa leje;
Ilir Tosku, dënuar me 5 vjet për vrasje të mbetur në tentativë.

Leje të veçanta

Petrit Gjoka, dënuar 12 vjet e 7 muaj për vrasje, i është dhënë leje e veçantë me arsyetimin se ka nënën sëmurë;
Antonin Keci, dënuar 14 vjet për vrasje, i është dhënë leje e veçantë sepse ka babanë e sëmurë;
Ervis Curri, dënuar 8 vjet për vrasje me dashje, leje e veçantë për gjyshen e sëmurë;
Lush Kolndreu, dënuar 17 vjet për vrasje, leje e veçantë për gjyshen sëmurë;
Bardhi Nanollari, dënuar 12 vjet për trafik lëndësh narkotike, leje e veçantë për gjyshen sëmurë;
Luan Isufaj, leje e veçantë për nënën e sëmurë, dënuar 25 vjet për vrasje me dashje;
Gjergji Saliu, dënuar 17 vjet për trafik lëndësh narkotike, leje e veçantë për përvjetorin e vdekjes së babait;
Festim Koçi, dënuar 6 vjet për vjedhje me dhunë mbetur në tentativë;
Florian Pisha, dënuar 8 vjet e 6 muaj për prodhim e shitje të lëndëve narkotike;
Drutan Zhuka, i dënuar 8 vjet për shfrytëzim prostitucioni në rrethana rënduese;
Besnik Subashi i dënuar me 16 vjet për vrasje, mbetur edhe 5 vjet e 5 muaj;
Besnik Deda, i dënuar me 16 vjet për vrasje me dashje dhe armëmbajtje pa leje;
Ferdinad Lamaj, i dënuar 9 vjet për shfrytëzim prostitucioni;
Gentjan Balla, i dënuar 20 vjet për vrasje me paramendim;
Ivan Kondi, i dënuar 15 vjet për prodhim dhe shitje të lëndëve narkotikë;
Naim Avdija, i dënuar 10 vjet për vrasje;
Ervin Gërbi, i dënuar 8 vjet për prodhim dhe shitje lëndësh narkotike;
Sokol Uxhi, dënuar 7 vjet e 4 muaj për prodhim të armeve luftarake;
Hajri Hiraj, i dënuar me 10 vjet për trafikim qeniesh njerëzore;
Jasim Sula i dënuar 9 vjet e 4 muaj për trafik armësh e municionesh;
Lista vazhdon dhe me të paktën 25 të dënuar të tjerë.

Efraim Deviroli e praoi fajin... po i mblidhet laku Berishes...

Berisha paralajmëron përkeqësim të qëndrimit të BE me Shqipërinë

Kryeministri, Sali Berisha, bëri të ditur dje se Bashkimi Evropian mund të përkeqësojë qëndrimin e tij ndaj vendit tonë.

Urgjent!
Profeti Petrit Kola sa po e pa nje ender, ne te cilen ish shefi i SHIK-ut, Fatos Klosi beri publike kaseten zanore ne te cilen ai urdherohet nga Ilir Meta (ne ate kohe Kryeminsiter) per te arrestuar Sali Berishen (ne ate kohe kyretar i PD-se). Ilir Meta ne kaseten zanore qe e degjoi ne endren e tij Profeti Petrit Kola i thote Fatos Klosit qe te mbaroje pune perfundimisht me Sali Berishen qe te mos behet barre me vone.

“Bashkëpunimi i Berishës me kriminelët për fushatë ka qenë i strukturuar”

Aleanca me Nanon, qeveria me Metën

Nga Mero Baze

Dy ish-kryeministra të Shqipërisë shpallën dje koalicionin e tyre të ri qeveritar, i dyti në historinë e këtij vendi pas Qeverisë së Stabilitetit të vitit 1991, drejtuar nga një kryeministër socialist dhe nga një zëvendëskryeministër demokrat. Por ndryshe nga ajo qeveri, e cila kishte mision të qartë dhe objektiv të kufizuar, koalicioni Berisha-Meta po përpiqet të vetinkurajohet si koalicion afatgjatë dhe si një tendencë historike në Shqipëri. Ky vetinkurajim vjen nga fuqia e dobët që ka koalicioni aktualisht dhe shihet qartë si një përpjekje për ta forcuar dimensionin kryesor që e mban atë në këmbë dhe që është panatyrshmëria e tij. Problemi real është se koalicioni nuk është as me LSI që ishte, as me LSI që përfytyrohet. Baza politike e koalicionit është marrëveshja e vjetër Nano-Berisha, dhe Ilir Meta me siglën e LSI janë përfaqësues teknikë të kësaj aleance.
Panatyrshmëria më e madhe politike nuk vjen nga fakti se Ilir Metës nuk i shkon ky pazar. Në historinë tonë të re politike pas vitit 1990 unë nuk kam njohur asnjë politikan aq fleksibël dhe aq të kollajtë për negociata dhe koalicione sa Ilir Meta. Personalisht atij, jo vetëm që i shkon ky koalicion, por i shkon dhe prishja e tij e mundshme pa ndonjë arsye madhore. Ai është politikani më kontrovers në historinë e pluralizmit, pasi ka shkuar te Ramiz Alia si student i Dhjetorit, pastaj ka shkuar në partinë e tij si drejtues i FRESSH, ka ndërmarrë i pari veprime radikale kundër qeverisë Berisha në vitin 1992 në Poliçan, por pastaj është bërë delfin i tij, ka qenë në armiqësi të paparë politike me Fatos Nanon, pastaj u bë i preferuari i tij për kryeministër, ka qenë mik i Pandeli Majkos dhe pastaj varrmihës i karrierës së tij kryeministrore, ka qenë aleati më i madh i Edi Ramës dhe tashmë armiku më i madh i tij, ka qenë njeriu që ka burgosur Sali Berishën, deri në një situatë ekstremisht të papërgjegjshme duke tentuar ta vrasë, dhe tashmë jep garanci për qeverisje me disa “pesëvjeçarë” me të.
Në këtë prizëm unë nuk shikoj të panatyrshëm Ilir Metën si person, por frymën e përkohshme që ai kishte mbjellë te LSI si parti e majtë natyrale.
Panatyrshmëria politike vjen nga fakti se LSI nuk ishte një parti e qendrës liberale dhe që mund të shërbente si kushinetë mes dy partive, por ishte pozicionuar ose keqkuptuar si një parti e majtë natyrale që akuzonte PS, shpesh me të drejtë, për devijim nga e majta. Për këtë arsye LSI hyri politikisht në krizë, sapo deklaroi aleancën me qeverinë, dhe figurat e saj, simbol të së majtës, shpesh më radikalet në vend, kanë deklaruar largimin nga LSI.
Për këtë shkak tabani real i kësaj aleance nuk është aleanca Berisha- Meta, por aleanca Nano-Berisha. Nëse do ta shikojmë më me qetësi këtë histori, e shohim qartë se njerëzit dhe individët që frymëzojnë dhe motivojnë këtë njeri janë pjesë e garniturës së ish-kryeministrit, Fatos Nano, i cili shpreson dëshpërimisht te një “sinqeritet i ri” nga zoti Berisha për zgjedhjet presidenciale të vitit 2012. Aleanca reale është mes Fatos Nanos dhe Sali Berishës, dhe Ilir Meta është faktor teknik dhe i paqortueshëm në rolin e vet. Faktor real politik është aleanca Nano-Berisha dhe ky është vërtet një zhvillim që ka kuptim dhe ka qëndrueshmëri së paku vitet e fundit. Kjo aleancë ka siguri se mund të jetë vërtet afatgjatë, edhe pse mund të mos jetë më eficiente. Ilir Meta nuk ka arsye të kompleksohet nga ky fakt. Ai duhet të ndjehet me fat që aleatët realë kanë gjetur njeriun e duhur për t’i përfaqësuar, dhe që realisht mund të përfitojë më shumë se vetë ata nga ky truk. Pra, jetëgjatësia politike e këtij koalicioni nuk është në dorë të Ilir Metës, ai mund të vazhdojë dhe pas tij. Në dorë të Ilir Metës është jetëgjatësia e qeverisë, dhe kjo është një çështje ku ai është thjesht i paparashikueshëm.

PS: Bojkot parlamentit te ri
04/09/2009 22:50


Perfundon mbledhja e Partise Socialiste ku eshte marre si vendim bojkoti i parlamentit te ri deri ne momentin qe te plotesohen kushtet per demokracine

http://www.youtube.com/watch?v=guD6bKF3t-E

Do te behet hataja.

Kjo toke nuk munde ta duroj ket qelbesirllek.