Poezi që më kanë pëlqyer shumë!

PLAGËT E VJETRA
THYRJET
Më është thyer zemra keq
Plagë më ka shkaktuar
Zemërshkreta s’u ndreq
Në shtratin e thyerjeve shtruar
Thyerjet më lënduan në zemër
Më shumë në shpirt
Të rënda qenkan thyerjet të rënda
Thyerjet nga dashuritë
Si guri në zemër të malit
Rëndojnë thyerjet rëndojnë
Veçmas kur ato shkaktohen
Nga shokët e idealit
PËRJETIMET
Vuajtjet e popullit
Kush i përjeton
Më rëndë
Me të përjetuarit e veçantë
Peshën e fjalës së pa thënë
Kush e mbron
Me gjuhën e vet
Më bukur se poeti
Kush e thotë
Me pushkë në dorë
Kush e mbron atdheun
Më mirë se bijtë e tij
Që lirinë çmojnë
SHPIRTI
Jemi shpirtmëdhenj
Nuk hapim plagë
Kemi vuajtur shumë
Kemi heshtur gjatë
Pa dyshim
Modestia na kushtoi
Në vend të shpagimit
Si për inat
Po na hakmerret sot
VARGU I ASHPËR
( Agolliane )
Eh mor varg të ngrehsha gurmazin
Që më joshë e më sjell vërdallë
Më zbardhi agu duke të kërkuar
E ti nuk do me ardhë
Ç’më sjell kopshteve të mollës
Të mollës me gjithë pjeshkë
Dehur nga lajkat e belhollës
Do mbetesh pa u futur në vjershë
HËNA
Natë e mbuluar me errësirë
Me yje të kuq në qiell
Në agim hëna do shkojë nuse
Dita do zbardhi me diell
Me thellësinë e syve të saj
Kjo natë të futë trishtimin
Kjo errësirë kaq e gjatë
Do ikë bashkë me agimin
Mes qiellit ngjyrë të kuqe
Si në pasqyrën vezulluese
Sa gëzueshëm lozte hëna
Ajo nesër do shkojë nuse
ATË
E shtrëngonte rrethimi
Një rrethim krejt i errët
Që pretendonte ta ndante
Nga të jetuarit e vet
Ajo e kuptoi rrethimin
Qeshi dhe nuk bëri vajë
E vrau hilen prapanike
Me të qeshurën e saj
PA DASHJE
Pa dashje të fyeva të lëndova
I gjalli mund të gabojë
Që kur s’kam fyer askënd
Sonte do ngrysem me faj
Ndihem i lodhur i trazuar
Diçka m’i gërryen mushkëritë
Mbase fyerja që të kam bërë
Ah të mos ishim takuar atë ditë
VRET FJALA
Është e ëmbël
Kush është zot i saj
Me fjalë
Zihen armiqtë
Fjalën trimat mbajnë
Lidhen burrat në flamur t’Skënderbeut
Dhe
Luhet me fjalë fshehur
Prapa kurrizit të atdheut

MIQTË
ZHGËNJIMI
Zhgënjehemi kur
Miqtë në baltë na lënë
Dilemat paraqiten
Cilët janë miqtë e vërtetë
Cilët miq na hiqen
I SINQERT
I sinqertë
Keqkuptim
Në botën tonë të zvogëluar
Kohë e të pasinqertëve
Në skenë
Është vënë
Apo ka qenë
E s’e kemi parë
PUNTORI
Kishte harruar
Se duhet ndërtuar
Edhe diçka për vete
Ai harroi
Dhe të tjerët
Për të
Harruan

ME KEQARDHJE
Dikur
Mendimet i kishim të njëjta
Për njeri tjetrin
Kishim nevojë
Për ditë po largohesh
Më vjen keq
Jo edhe aq për ty
Sa
Për mangësinë që s’tu heq

KUSHTËZIMI
Me urdhër nga “lartë”
Na e kushtëzuan të jetuarit
Dhe fatin në maje të perit
Na e varën kokëposhtë
Rrethi i kushtëzimit
Na shtrëngoj gjerë në palcë
Ashti ynë nuk u dha
Kokëlartë
Fjalën tha

KOKA
E varën nga këmbët
E lidhen nga duart
Nga koka e varën
Litari s’ia mposhti krenarinë
Në pallat të mbreti
Tmerri u fut
Koka – litari – krenaria

SYNIMI
Sytë na skuqen nga gjaku
A mjafton vetëm synimi
Për të arritur atje
Ku është botë e re
Me linja fytyrës
Kohë ngjyrë vrarë
Ëndërr e rëndë
Nën të hijes arrë
Lia i kishte rënë ëndrrës
Ëndrrës së pa parë

DALLIMI
Vdekjen kërkojnë
E s’ka kush ua jap
Xhebrailin e kanë korruptuar
Vdesin e se kuptojnë
Vdekje që turpërojnë
Vdekje që përjetësojnë
Luhatje
Para vdekjes dhe jetës
Dallimi hendek
Për t’i vajtuar
Kush shkoi e kush mbet

TË LIGJTË
Të ligjtë
Urrejtje pjellin
Ata
Megjithëse shterpë janë
Urrejtje kudo mbjellin

SHEKULLI I RI
Shekulli i ri shekulli i ri
Skuqur me gjak gjerë në mjekër
Nga padrejtësitë
E shekullit të vjetër
Flamuj të gjakosur
Të shekullit të ri
Me dashje
Vrarë përsëri

JANARËT E KUQ
31 JANAR
(Dëshmorëve të kombit: Edmondit, Zahirit, Hakifit)
Tridhjetë e një janar nëntëdhjetë e shtatë
I more bijtë tanë me Edin në krye
Me Edin si lis të gjatë
Ranë mbrojtësit e lirisë
Mbrojtësit e tokës
Me ta Edi i nënëlokes
Ah ç’ju ça zemra motrës
Tridhjetë e një janar nëntëdhjetë e shtatë
Ah janar – ty të preftë mortja
Shumë herë na lave me gjak

LOTI
Vdiq ai pa pritur
Loti valë
U rrokullis mbi faqe kot
As ishte për ta qarë
As për ta kënduar
As për ta mbuluar
Me flamur
Paska vdekur thanë
Gotë e lënë mbi tryezë
Kthyer përmbys
Katran e zezë
KAFSHIMI
Ikni kafshimit
Të atyre që preferojnë
Muzgun e vonë
Pas shpine e tinëzisht
Ata
Kafshojnë kafshojnë
GËNJESHTARI
Gënjeve shokun tënd
Edhe këtë herë
Ku mbeti fjala e dhënë
Ti atë e gënjeve
Por për të fundit herë
OLE
Toreadori ndeshte me demin
Platoja skuqet me gjak
Duartrokasin Spanjollët
Për “fitoren” mbi muzat
Ole ole
Spanje e lashtë
Duartrokasin njerëzit
Triumfuan mbi kafshë
MBARSJA
Në yshtje u mbarse
Prapa skenës me çakaj
Si produkt i filozofisë së mbarsjes
Solle këlyshët e hakmarrjes
Polle pasigurinë
Ata po lozin tani
Aktin e përlyer
S’do mend
Kjo mbarsje do përplaset
Me pjellën e vet
FEHMI LLADROVCIT
Kishte edhe diçka për të thënë
Fjalët i kishin mbetur
Në grykë të automatikut të nxehtë
Nishanin në sy
Me syrin hapur
Vdekjen në shenjë marrë
Me tjetrin
Përshëndetur ish me diellin
Kishte edhe shumëçka për të thënë
XHEVË LLADROVCIT
Nuse në këmbë po i rrinte
Diellit dhe lirisë
Shkëlqimin qiellit ia mori
Qielli u ngrys nga zilia
Vetëtimë solli
Xheva nuse
Dhëndër Fehmia
AGIM BAJRAMIT
( Komandant Zefit )
Në zemër portret të mbajë
Shpeshherë kuvendojmë
Diçka më ndrydh në gjoks
Vitet si gurë rëndojnë

AGIM BAJRAMIT
( Komandant Zefit )
Në zemër portret të mbajë
Shpeshherë kuvendojmë
Diçka më ndrydh në gjoks
Vitet si gurë rëndojnë
Ti prapë buzëqeshësh
Në buzëqeshje më flet
Sikur del nga portreti
I buzëqeshur vdekjen pret
Pusi i kishe vënë kahmoti vdekjes
Mirëseardhje i kishe uruar lirisë
I urti i madhi i miri Agim
Yll i përjetësisë

SHËNIME PËR AUTORIN
Mehmet Bislimi u lind me 24 mars 1958 në fshatin Prekaz i Epërm. Shkollën fillore e kreu në
vendlindje, ndërkaq gjimnazin në Skenderaj. Studioi në fakultetin filozofik të Prishtinës. Për
shkak të veprimtarisë së tij politike në vitin 1981 burgoset nga shërbëtorët e ish pushtuesit
Jugosllav, dhe dënohet me burg.
Pas daljes nga burgu ai vazhdon me veprimtarinë kombëtare si dhe krijimtarinë letrare.
Shkrimet e para i ka botuar në gazetën e studentëve: “Bota e Re”, më vonë në revistën
“Alternativa”- botimi në Lubjanë, pak kohë ka shkruar edhe në gazetën “Rilindja” - botimi në
Zvicër. Për disa vite ka shkruar në gazetën “Zëri i Kosovës”- botimi në Zvicër dhe për gazetën
“Rruga Jonë”- botimi në Francë. Në këto dy gazeta ka mbajtur edhe këndin e humorit me
nofkat: “Ngucakeqi” dhe “Gjembi”. Kohë pas kohe shkruan edhe në gazetën “Epoka e Re”.
Edhe tani merret me shkrime publicistike, humor, poezi etj. Përkohësisht jeton dhe vepron në
Zvicër. Ky është libri i tij i tretë.

Biligona,ju keni zgjedhur poezi te bukura nga i madhi Mehmet Bislimi,ky poet dhe gazetar i shquar me pelqen shume,eshte shume poet dhe publicist i shquar,po nje kohe te gjate kemi shkruar bashkarisht në "Zëri i Kosovës",dhe revistën "RRUGA JONË",që botohej në Lion të Francës,është vërtetë poet i mirë dhe saherë lexoj për te frymëzohem.

Mëngjes
Si shpirt i zi në kraharuar
u mbyll liqeri nën male.
Nga fundi i tij ,e pasqyruar
po shuhet nata me ngadale.

Tashi dhe agimi llamburitës
po svagullon në fund liqeri,
po tretet tinëz yll' i dritës
posi një sumbull prej sheqeri.

Pra ja !Pra ja!Se dita ndezi ,
se fundi i ujit vetëti,
se posi lajmëtar mëngjezi
del zogu i bardh' i një nositi.
Lasgush Poradeci

Katër këshilla vetes
Mos u bëj poet nëse s'mund të lindësh
me secilin varg,të lindësh me secilën fjalë.

Ngreu mbi veten në do t'rrokësh frerët e erërave ,
të shkelësh shpërgajt e mërisë dhe shtërngatat
e gjakut tënd.

Nëse dashurohesh ,dashurohu n'flakë e n'valë,
jo në sy të kaltër, se bëhesh det i çmendur pendimi.

Mos u bëj poet nëse s'mund të vdesësh
për secilin varg, të vdesësh për secilën fjalë.
Azem Shkreli

DASHURI

Sa large eshte nata ime
prej nates tende!

Netë te tjera ngrihen midis si male të
pakapercyshem

Dergova rrugen per ty.Dot nuk te gjeti.U lodh
dhe u kthye prap tek une.
Nisa kaprollin e kenges sime.Por,
e qelluan gjahtaret dhe i plagosur u kthye
prape tek une.
Era s'di nga shkohet.E ngaterruan pyjet
dhe shpellat e dhimbjes dhe u kthye prape
tek une.
E verber.
Bie shi i rrembyr shprese.
Neser kur te zbardhe,a ta hedhe ylberin
qe ty te kerkoje?Por ai ,naiv si gezimi
vetem nje mal mund ta kaperceje.
Vete po nisem neper nate dhe vetem.
Do te kerkoje.do te kerkoje,do te kerkoje
si dora qe endet neper dhome,ne erresire
per te gjetur qirin e shuar.

VISAR ZHITI