Poezi të krijuara nga forumistët

Pergezime Albea per poezit shume te bukura suksese.

Flm Beton edhe ty asnjeher nuk te mungojne urimet.

Kur shkon
me vete merre
shpresen e re qe asnjehere s'ma dhe
mos haro valixhen
qe mbrenda iluzione shkunda
me te cilat do t'endrosh per mua
dhe mer fryme thelle
ngase ende s'kishte
lulzuar asnje pranvere
ne heshtje shko
pa i zgjuar lulet
nga gjumi i dimrit
shko me floke te ereta
derisa ende deshira flen

------

Sonte dua ta them ate qe moti fshehet ne
mua
Cdo gje te ndritet mbi mua
Sonte vendosa te mos mendoj bardh e zi
i derdha sonte ngjyrat ne heshtje
ekzekutova ndjenjat e lera pergjysem
Pra..
Sonte eja qe te shohesh sekretet
te lutem deren mos e mbydh eja dhe hyr
nese te duket teper se shume...atehere
mbydhi te gjitha dhe mos mendo me
shume.

Sofra shkruajti:3. Plisi drejt dritës


Kam ecur rrugëve
duke numruar hapat
ngjyrat e ylberit
jam ngutur t'i zë.

Rruga shumë e gjatë
me ulirima ujqish
me sy i shikojë
me shpirt i ndjejë

Syt përgjonin dritën
Plisi shndriste në terr
hapat nuk ngadalsohen
Flamurin ta shpiejm në vend.

Nuk janë vargje forumistësh. Janë kurorë margaritari, që deshifruan emblemën e qëndresës shqiptare. Ishte ai plisi që eci shtigjeve gjithkah me ëndërrën e shpresave ! Po! Nëpër " ulërima ujqish"! Dhe, krijuesi, Sofra, këtë ditë marsi, më orienton drejt shtigjeve ku

" Syt përgjonin dritën
Plisi shndriste në terr '' !

Thash se do të jetë kulmi dhe e hijezova . Megjithatë krijova përshtypjen, se tufa e krijimeve të Sofra, dhe të tjerat që e shoqëronin këtë gjerdan të bulëzave poetike më nxitën t'u bashkohem dhe t'u them : Se më në fund, prehem ashtu si desha : Me nivelin e krijuesëve që e kanë në zemër e shpirt Bashkimin dhe Pavarësinë e Shqiptarëve në atë tokë të nëpërkëmbur nga djajt, e të shenjtë për ne shqiptarët !

Sukses!

Hiroshima ime Shqipëri !

Sa nisën bulzat të të sjellin blerimin
e kënga të jehojë për ne : Nënë Shqipëri !
Ustallarët e krimit e ndozën fitilin
të bëhesh feniks që bleron në hi!

Sa shekuj në përballje me zjarrin
Edhe sa shekuj - do të keshë tiranë ?
Ata prej qielli të erdhën jetë të të marrin !
- E tash - nga nëntoka të shpërthyen vullkanë !

Kush harton plane të të hapë plagë
dhe vdekjen kush ta vari kurorë?!
Mizorisht misteri - të derdhi flakë,
shkrum e hi të bëhesh në orë !

Të hapën plagë, vdiqën dhe u plaguan
shqiptarët e tu - që i përkulen uratës!
Do të bëhesh më e fortë se të gjithë luftuan
t'i shpëtojnë zjarrit, t'i shpëtojnë mandatës!


Shqipëri o Hallemadhja jonë e agimit
edhe kjo gjëmë të lindi trima...!
Ec në shekuj - t'ia shkruash rrëfimit
Se kalove tmerrit si Hiroshima...!

PËR TY SHQIPËRI


Për ty Shqipëri në këtë vargan vargjesh
ku shkruajnë përkushtime atdhetarë,
të sjell këto strofa , të të përfalem
edhe kur na bëjnë hi e pluhur në behar!

Projektojnë xhelatët gjithçka të na shembin!
Gjithçka e bëjmë ne të ringritemi !
Ku ka më të fortë se bijtë e Shqipes
Me Kosovën shtet edhe një hap rritemi!

Do të rritet Shqipëria e coptuar në Berlin
nuk e pengojnë bizarët që duan makosllavi !
Hej ! Nga Malësia, Gruda deri në Çamëri
Janë tokë e shqipeve - Janë Iliri!

Ata që e duan Pollogun dhe Pellagoninë
me kthetra kolonie t'i mbërthejnë !
Do ta gjejnë befas një ditë praptinë
se atdheun e shqipeve nuk mund ta rrëmbejnë.

Aty ku u sollën Shkronjat të shkruhet lavdia
Të jehojë nga Tomorri zëri i kushtrimit
s'do të mbesë Bitol - Manastiri , që paria
i tha : Urdhëro në shekuj shqipja e agimit!

E tillë do të mbesë në flamur dhe himn,
E tillë do të mbesë në urdhër e pritë !
Për armiqtë që e shtypën duke ec si xhind
S'do të ketë qetësi, s'do të ketë rritë !

Aty në Arbëri vetëm ne do të rritemi
Ai qiell ne na ngroh, ai ujë ne na ngjallë !
Ashtu është dhe toka e lidhur ngushtë me njerëzit
sa herë për të bijnë - sërish i ringjallë !

NE ZEMËR E NDARË

(Tokës dhe shqiptarëve !)

Ne zemër e ndarë
nga shigjetë rrufeshë,
mollë e prerë me kamë
nga dorë e një djalli,

Ndërsa në shekuj shkëmb
i mbrojtur pa helmetë
dashuri e pastër
prej gjaku e malli !

Gjakushi postimet e para dhe shume te preksheme keto poezi rrespekt per ty i nderuar,mire se erdhe ne forum shpresojm se do kemi ende poezi te bukura nga ty..

PËRKUSHTIM PËR V...... !


Të ëndërrova që nga lindja
por kurrë s'të pata pranë
tashti kur të gjeta
më ndjekin tiranë !

Të ndjejë ! Të kam afër !
Kufiri na ka ndarë !
Kushedi sa vuajte ...
Se di ! Sa kam qarë !

Prita në kufindarje
për leje - pak fjalë,
ishin ciklopë pa zemër
me: Stop ! Kishin dalë !

Kurrë nuk u zbrapsa
nisa periudhat,
thinjat në kokë mbinë
e në ballin tim rrudhat !


Por s'u binda kurrë
rilinda përsëri,
Përkushtim V...... !
për bashkim të ri !

SONET


Edhe në frymëmarrje ke zënë e troket
Idilë që buron nga damarët e jetës
Mimozë e këndshme -shfaqesh pulëbardhë në det
Josh ëndërrat gënjeshtare apo të vërtetës ?

Agut të dritës që vjen pas errësirës
Troket si drenushë që dridhet nga vrapimi
Inxhia e buzëqeshjes të del si ylber pas vetëtimës
Sytë t'shpërndajnë shigjeta pushtimi !

Aurora e shpresës më ndalet në hark
Hapërimi pikëtakimet i pret si kandil
Agori i fytyrës të merr zjarr për fill !

Dremis i heshtur si vjeshta - Ti blerim prej larg
Estradës së vetmisë si t'i kthej jetë
Fanarë i ndezur për dashurinë e vërtetë !

feneri shkruajti:

Sofra shkruajti:3. Plisi drejt dritës


Kam ecur rrugëve
duke numruar hapat
ngjyrat e ylberit
jam ngutur t'i zë.

Rruga shumë e gjatë
me ulirima ujqish
me sy i shikojë
me shpirt i ndjejë

Syt përgjonin dritën
Plisi shndriste në terr
hapat nuk ngadalsohen
Flamurin ta shpiejm në vend.

Nuk janë vargje forumistësh. Janë kurorë margaritari, që deshifruan emblemën e qëndresës shqiptare. Ishte ai plisi që eci shtigjeve gjithkah me ëndërrën e shpresave ! Po! Nëpër " ulërima ujqish"! Dhe, krijuesi, Sofra, këtë ditë marsi, më orienton drejt shtigjeve ku

" Syt përgjonin dritën
Plisi shndriste në terr '' !

Thash se do të jetë kulmi dhe e hijezova . Megjithatë krijova përshtypjen, se tufa e krijimeve të Sofra, dhe të tjerat që e shoqëronin këtë gjerdan të bulëzave poetike më nxitën t'u bashkohem dhe t'u them : Se më në fund, prehem ashtu si desha : Me nivelin e krijuesëve që e kanë në zemër e shpirt Bashkimin dhe Pavarësinë e Shqiptarëve në atë tokë të nëpërkëmbur nga djajt, e të shenjtë për ne shqiptarët !

Sukses!

Të falënderojë shumë i nderuari feneri për fjalët e mira për poezin dhe poezit e mija. Them të drejtën jam i befasuar.

Me respekt, Sofra.

Për një qëllim

Të varfër
por bujar
të gjakosur
por krenar

Kosovë e Çamëri

na urrejnë
të urryerit
përse ?!

na fyejnë
të fyerit
përse ?!

të gëzuar
e derdhëm djersën
në Iliri

të gëzuar
do ta derdhim djersën
në Shqipëri

për ty Çamëri
ju shpërngulën...

ju rrahën
ju gjakosën
ju vran
ju burgosën

një vit
dhjet vite
njëqind vite

prap po vuan...

për ty Kosovë
na shpërngulën
e na ndanë....

na rrahën
na gjakosën
na vran
na burgosën

na urrejtën
të urryerit
për Kosovë
për Çamëri

na lanë të varfër
mua
ty
ne

bujar
unë
bujar
ti
bujar
ne

duan të na zhdukin
mua
ty
ne

i gjakosur
unë
i gjakosur
ti
të gjakosur
ne

krenar
unë
krenar
ti
krenar
ne

rrugëtojm
për një qëllim.

Te qe derdhur gjaku i qelbur…

Shumica e popullsise lajmin e aksidentit fatlum te Gramoz Pashkos e priti me gezim ose indiference. Hareja do te kish shperthyer ne se ne helikopterin fatlum do te ish dhe Kryeminsitri yne i pander Sali Berisha.
Sikur te qe derdhur gjaku i qelbur ne vitet 1990-te nuk do te kishim 1997-te. Spiuni Neritan Ceka e pengoi turmen ti sulej bllokut dhe te lante hesapet ndaj ne po vuajme sot...
Ne se do te qe derdhur gjaku i qelbur ne vitin 1997 sot nuk do te kullonte cdo dite gjake i paster femijesh, shqiptaresh te pafajshem.
Ne se do te qe derdhur gjaku i qelbur nuk do te kishim Gradece, shkatrrim, urri, mizerrje…

Gjaku i qelbur

Gramoz Pashko fluturon,
ne p... te semes shkon,
Dhe une jam i gezuar.
I lumturuar do isha,
sikur ne helikopter te ish Sali Berisha,
Jagua i Shqiperise,
Qe na solli diten e zise,

Gjaku i qelbur i Shqiperise,
Duhej derdhur prej rinise,
Por spiuni Neritan Ceka,
Sipas urdhrave me theka,
Na kandisi, na shastisi,
Nga blloku i Ramos nuk na nisi,
Nga Atdhue na arratisi,
Ndaj gjak i paster derdhet sot.

Gjaku i qelbur i Shqiperise,
Duhej derdhur prej rinise,
Te mos kishim nentdhjeteshtate,
E Atdhe ne lengate…
Jo Nena me te zezen shami,
Qe varros te vetmin femi,

Gjaku i qelbur i Shqiperise,
Duhej derdhur prej rinise

Qe t’ mos fluturonte n’copa femija,
Ne Gerdec tek Shqiperia,

Gjaku i qelbur i Shqiperise,
duhej derdhur prej rinise,
Q’e ardhmja jone e zeze,
T’mos kendoj si kendez,
Mbi koken e cdo shqiptari,
qe po ikin si i marri,
Nga i ligu nga zuzari,
Se Atdhe nuk kane sot.