Për atë... që sot gjendët në varr...

Sofra shkruajti:Suksese të mëtutjeshme Mërgimtare, poezi shumë të mira ke postuar.

Mergimtarja shkruajti:Në vend të dhuratës nje kuror mbi varrin tënd
Në vend që ta uroj datëlindjen më duhet të të përkujtoj....
Në vend të dhuratës më duhet të vë kuror mbi varrin tënd....
Pa ty janë të zbrazëta rrugët e qytetit
Pa ty as unë nuk jam ajo që isha....
Pa ty jeta është e pakuptimtë....
Përjetimi i dashurisë sonë është e vetmja kaptinë e jetës sonë,qdo gjë tjetër ka vdekur....
Jam shkrumuar për ty
Asgjë nuk e ka kuptimin e jetës.E kam të zbrazët jetën,më nuk të pres mes njerëzve.
Më nuk e kam buzëqeshjen tënde.
Sot në datëlindjen tënde në vend që të sjell dhuratë,mua më duhet të të sjell kuror mbi varrin tënd....
Qdo ditë që vjen më sjell mërzi dhe mall më shumë....
Malli më ka marrë për ty...për zërin tënd ....O JETA IME.
Në këtë ditë vetëm në fotografitë tona mundohem të gjej
ngushëllim,gjithmonë kam menduar që në këtë të datëlindjes tënde ta festojmë bashkë si gjithmonë,asnjëherë nuk kam menduar se për këtë ditë unë do të vi tek varri yt me lot në sy dhe në vend të dhuratës të vë kuror mbi ty.....
Qdoherë ishim bashkë për këtë ditë
Ndërsa kjo datëlindja jote më gjeti me dhembje dhe lot në sy.
Shumë datëlindje do të vijnë e do të shkojnë,e ti nuk do të jesh që ta
festosh datëlindjen tënde,por unë do të jem ajo që për qdo vit do ta vë nga një kuror me nga një lule më shumë mbi ty, e ti do të më shikosh nga qielli po me atë buzëqeshjen që më shikoje qdoherë....

Mergimtarja shkruajti:
Letra e fundit nga i dashuri im.
http://radiollapi.com/index.php?option=com_content&task=view&id=13&Itemid=37

Këtë letër e dashur ta
shkruaj prej frontit
kurë të dëgjojsh për mua
të lutëm zemër mos të del
loti, këto vargje ti shkruaj sepse vdekja më ariti
me shpejtësi të madhe
mua më grabiti,
kurë ta lexojsh këtë letër, të lutëm mos u brengos
si hije mbas teje vij, ti mos u merakos
kurë të iki une ti mos më vajto

bane vetën te fort edhe tek varri kurrë të shkojsh,
një lutje për ty që
ishe bota pran syve
mos u pendo fare, gjith më mbaj në kujtime
edhe gjethët kurë të qelin ti mu më imagjino
ndër drurin e blinit era e leht në
flokt e tua do të valoj
e ti si një engjëll pran drurit qëndro
atëherë e dashur dije se une ende jetoj
do të jem ajo furtun që degët i trazon
mos u tut fare se une vec të përqafoj,
kjo i dashurë është letra e fundit nga
unë mbaje në gji, kurrë të mërzitësh e shpalon

eri M shkruajti:Vargje që nisin varganin e lotëve
gërryejnë shpirtin në brendi
të mbushin mall e dashuri

Mergimtarja shkruajti:E heshtur
në cepin e dhomës,
me një bllokë të vogël në duar,
çëndronte e ndrojtur
pa fjalë,
kjo zemra ime e lënduar...!

Dhe bllokun e hapë më ngadalë,
diçka kërkoj pakuptim,
më duket se ti je aty
dhe unë të flas shpirti
im... !

Por ti papritur më zhdukesh
dhe as përgjigje nuk më kthen,
dhe unë kaloj faqen tjetër
ndoshta aty do të të gjejë!

Aty lexoj
dy fjalë...
dhe lotët dot si mbledh,
të them TË DUA shumë,
të them
ktheu në jetë!

Dikur aty diçka
më kishe shkruar ti,
tani unë
bashkë me dhembjen
e mbaj thellë në gji!

E mbaj aq pranë me zemrën
shtrënguar thellë në shpirtë,
se ty dua të të kthej
në jetë, në jetë
sërish!

Se ti ike pa folur me mua
dhe fjalën e fundit nuk ma the,
pse s'e di,
ti veç ma shkruajte “TË DUA”
dhe ike u largove përgjithnji!


Përse nuk durove derisa të vija
që puthjen time ta merrje,
të ta
thosha atë që kurrë nuk ta tashë,
kur kokën në mua mbështesje?!


Përse jo nuk prite
të të shihja edhe njëherë,
kur më dhembje më
buzëqeshe,
më kujtove atë pranverë?!

Përse kjo jetë është kaq e
padrejtë,
ty të mori kaq larg nga unë,
përse nuk na bashkonë përsëri,
të na bën të gëzuar?!

Po ti a më mbanë mend mua
apo ndoshta me
engjuj ke rën në dashuri,
ndoshta dhe unë do të bëhem engjull së shpejti,
që ti të më duash përsëri?!

Të lutem më ndihmo të vijë edhe unë
atje,
mos më lerë të vuaj ç'do ditë e natë,
se kam një kohë të gjatë që
pres
në krahët e tu të jam prapë !

Nuk mundem nga kjo jetë të ngre
kokën,
e vetmuar pa ty në ç'do anë,
nuk mundem jo më të dashuroj,
jo, më zemër për dashuri nuk kam.

Të lutem më dërgo një shenjë,
një ëndërr, një lule më dërgo,
nga ato që unë t'i sillja pranë
dhe
ti me thoshe mos më lëndo!

Përse ike kaq larg nga unë,
jo më as lule
s'të sjell dot,
tani unë dua të jam më ty
se për mua pa ty kjo jetë
është e kotë!

Ç'do ëndërr të thërras më merr,
në shpirtin tënd më
shtrëngo,
dua të jam edhe unë engjull
në krahët e tu të fluturoj!


Kur pranë teje qëndroj e heshtur
dhe dridhem kur më prek ngadalë,
mendoj se mbrenda teje ka diçka
dhe ti më thua me zemër, e jo me fjalë!


Diçka që më bën të ndihem si engjull
dhe hap krahët drejtë teje
fluturoj,
ti më shtrëngon aq fortë pranë vetës
dhe ngadalë pëshpëris “Të
Dashuroj”

Zot të lutem kthema përsëri atë që dikur ma more,
mos më
le të vuaj kaq shumë për të,
se më s'po mund të duroj dot,
e pamundur ta
harroj,
kur sytë e mi për atë pikojnë vetëm lotë,
kthema të lutëm sepse
e dua gjithmonë, gjithnjë?!

O Zot a më dëgjon vallë,
ktheje edhe
njëherë në ketë jetë,
a më sheh mua , a e sheh zemrën time duke u kallë,

o Zot ma kthe vetëm edhe njëherë atë shpirtë,
nga ajo ditë që e more dhe
më le pa të,
unë mbeta LOTI_DASHURISË...?!!!