Shumë të lënduar nga eksplodimet në Shqipëri

Berisha e dinte Gërdecin (VIDEO)

25 pyetje për zotin Sali Berisha, në lidhje me Gërdecin dhe trafikun e armëve

Sunday, 13 April 2008

Nga Përparim HALILI - Mendojmë se është momenti, që kryeministri i këtij vendi, jo vetëm duhet të hetohet nga drejtësia shqiptare më së fundi për tragjedinë e Gërdecit. Por duhet t’i drejtohen edhe disa pyetje, të cilat shqiptarët i bëjnë përditë me shqetësim dhe me të drejtën e informimit që u mungon, që nuk u jepet nga “kulla” e qeverisë. Me këto pyetje, njerëzit duan të përcjellin kështu, një interesim tepër të madh, që nuk ka lidhje me një qytetar të thjeshtë të kapur me kobure pa leje, por me kryeministrin e vendit, i cili tashmë, gjendet i akuzuar jo vetëm nga media vendase, por dhe nga ajo ndërkombëtare. Ai gjendet tashmë edhe përballë detyrimit ligjor, për t’u hetuar për tragjedinë që nuk u krijua nga tërmeti, nga dalja e Drinit, nga shkarja e rrugës, apo shpërthimi i digës së Liqenit të Tiranës, por nga një aferë e rëndë korruptive, nga një skandal që lidhet me trafikun e armëve dhe me aktivizimin në punë të zezë e vrasëse, të fëmijëve dhe njerëzve të pakualifikuar për operacione speciale ushtarake të rëndësisë së veçantë. Dhe kjo i ndodhi brenda kabinetit të tij qeverisës. Pyetjet që po i bëhen përditë kryeministrit Sali Berisha nga qytetarët, kanë lidhje me faktin, që dëshmitë dhe deklaratat e atyre që janë përzierë në këto punë, përmendin edhe emrin e tij dhe të pjesëtarëve të familjes së tij, të afërmve të tij. Këto pyetje shpeshtohen dhe intensifikohen deri në këmbëngulje edhe për faktin, që kryeministri doli në parlament dhe deklaroi, se “nuk kishte asnjë lidhje me këtë aferë korruptive dhe trafik vrasës, që “shkuli nga rrënjët” një fshat, që vrau afro 30 persona, që plagosi 300 të tjerë dhe shkatërroi 3000 shtëpi e 600 biznese. Kryeministrin Berisha e pyesim, sepse në dëshmitë e tij, ai nuk u tregua i sinqertë, kur deklaroi publikisht në tempullin e ligjvënies, se “nuk e kishte dëgjuar asnjëherë, as emrin e fshatit Gërdec”, ku kishte ndodhur kjo tragjedi e rëndë. Ai deklaroi, se “nuk kishte asnjë informacion për rrezikun e ngjarjes që pritej”, ndërkohë që media i publikoi dokumentin dërguar atij, prej Shtabit të Përgjithshëm të Ushtrisë. Kryeministrit i duhen bërë disa pyetje dhe po ia bëjmë 25 të tilla, mbasi ai duhet të jap disa përgjigje të sinqerta, të hapura, fundja edhe të detyrueshme, mbasi ai ka përgjegjësi dhe është personi Kushtetues, që në kohë paqeje kontrollon dhe drejton forcat e armatosura. Ai e anashkaloi edhe këtë detyrim. E mohoi edhe këtë pozicion. Kryeministrit i duhen bërë pyetjet, sepse ai, ende nuk ka dalë të kërkoj falje publike për lejimin e kësaj tragjedie. Atij i duhen bërë këto pyetje, sepse rezultoi në intervistat Trebickës, që djali i tij ka realizuar takime me të, duke biseduar në mënyrë të kundraligjshme për problemin e tregtisë së armëve dhe municioneve. 1. A ka qënë djali juaj Shkëlzen Berisha në Gërdec dhe përse? 2. Cili ka qenë motivi i takimit të fshehtë dhe të porositur i djalit tuaj, me tregtarin e armëve e municioneve, Kosta Trebicka? 3. A ka patur djali juaj lidhje me Ylli Pinarin? 4. A e keni në zyrë, korrespondencën e Shtabit të Përgjithshëm dhe informacionet e SHISH, në lidhje me trafikun, me aferat dhe rrezikun e Gërdecit? 5. A keni biseduar me Presidentin e Republikës, zotin Bamir Topi, për këto inforamacione dhe a e keni urdhëruar, të mos futet në këtë problem? 6. Ku dhe kur është takuar djali juaj, me Diverolin? 7. A kishte pjesë fitimi familja juaj, nga aktiviteti i Gërdecit? 8. Sa herë ka shkuar djali juaj në Ministrinë e Mbrojtjes, me cilin dhe cilëve u është imponuar dhe përse? 9. Sa herë është takuar djali juaj me Ministrin e Mbrojtjes Fatmir Mediu, ku dhe çfarë kanë biseduar? 10. A e dinit, apo vërtetë nuk e dinit, që ekzistonte punishtja e Gërdecit? 11. Përse qeshte Delijorgji kur ishte në pranga dhe kujt ia dërgonte atë buzëqeshje nga ekrani i mediave? 12. Po Ylli Pinari, me cilin komunikonte në pranga, duke bërë shenja drejt kamerës televizive? 13. Sa herë keni biseduar me Ministrin e Mbrojtjes Fatmir Mediu për Gërdecin dhe për çfarë e ka kërkuar ndërhyrjen tuaj në lidhje me trafikun e armëve? 14. Cili është raporti që ju ka sjellë kreu i bashkisë Vorë në lidhje Gërdecin? 15. Kur dhe ku e keni bërë takimin e fundit me Prokuroren e Përgjithshme Ina Rama, për Gërdecin? 16. Kur do të shkoni të dëshmoni në organet e drejtësisë për ngjarjen e Gërdecit? 17. Sa herë keni bërë konflikt me djalin tuaj, në lidhje me shoqërimin publik me Delijorgjin, Pinarin, Trebickën? 18. Cili e autorizoi djalin tuaj, të takohej me Kosta Trebickën për punë “sekret shtetëror”? 19. A jeni atakuar me Topin për deklaratën e Oketës, duke e ngarkuar me përgjegjësi për Gërdecin? 20. A do të dorëzoni në prokurori, dosjen me letrat informuese të Gërdecit? 21. A është djali juaj në Shqipëri? Nëse po, a mund të dilni publikisht me të? Nëse jo, ku e keni nisur dhe përse? 22. A i keni dhënë urdhër Ministrit të Mbrojtjes Oketa, për të ngurosur materialet e tenderëve të trafikut të armëve? 23. A keni dijeni për zhvillimin e këtyre tenderëve dhe a duheshin bërë ato pa dijeninë tuaj si kryeministër? 24. A keni kontaktuar me Shefin e Shtabit të Përgjithshëm të Ushtrisë dhe a ka pranuar ai propozimet tuaja? 25. Shqiptarët presin dorëheqjen tuaj. Kur do ta jepni?

Dosja “Gërdec”, dëshmojnë në prokurori 2 funksionarë të Shtabit të Përgjithshëm

Saturday, 12 April 2008

Përplasja mes Shtabit të Përgjithshëm të Forcave të Armatosura dhe ish-ministrit të Mbrojtjes, Fatmir Mediu kanë çuar në marrjen në pyetje nga grupi hetimor i dosjes “Gërdec” funksionarë të shtabit. Kështu, dje në Prokurorinë e Përgjithshme janë marrë në pyetje dy funksionarë të forcave të armatosura, në kuadër të hetimeve që po kryhen për zbardhjen e tragjedisë së Gërdecit, ku nga shpërthimi i fabrikës së demontimit mbetën të vdekur 26 persona, gjeten plagosjen 300 të tjerë si edhe zona është bërë e pabanueshme.Burime pranë prokurorisë bënë të ditur se dy ushtarakët janë thirrur nga grupi hetimor në cilësinë e personave që kanë dijeni për çështjen e Gërdecit që është nën hetim. Të njëjta burime pohuan se dy funksionarët e Shtabit të Përgjithshëm janë pyetur kryesisht për municionet luftarake dhe transportin e tyre në fabrikën e Gërdecit. Por, për shkak të sekretit hetimor burimet nuk preferuan të bëjnë të ditur emrat e tyre si edhe detaje nga deklarimet e tyre. Ndërkohë, në Prokurorinë e Përgjithshme është bërë një listë me emrat e personave që do të rimerren në pyetje për dosjen “Gërdeci”. Çdo ditë hetuesit e kësaj çështje marrin në pyetje dëshmitarë të ngjarjes, punëtorët e fabrikës. Burime konfidenciale bënë të ditur se listës i janë bashkangjitur zyrtarë të Ministrisë së Mbrojtjes dhe ushtarake që kanë dijeni për dokumentacionet e urdhrat e transportit të municioneve, pajisjeve logjistike e aktivitetit në Gërdec. Grupi hetimor, i ngritur në Prokurorinë e Përgjithshme për zbardhjen e kësaj ngjarjeje, ka marrë në pyetje funksionarët e lartë të Forcave të Armatosura dhe Ministrisë së Mbrojtjes. Seancat e pyetjeve të tyre kanë qenë në disa drejtime si, për vendimmarrjen për fabrikën në Gërdec, kontratat me kompaninë që administronte fabrikën, kontrollin e saj, municionin luftarak që gjendej atje, etj. Po ashtu, grupi hetimor i ka dhënë rëndësi të madhe edhe mbledhjes së të dhënave në vendin e ngjarjes për zbardhjen e rrethanave dhe shkaqeve të shpërthimit, ku këqyrja e zonës po realizohet në bashkëpunim me ekspertë amerikanë.
Përplasja mes Shtabit të Ushtrisë dhe Mediut
Javë më parë Shtabi i Përgjithshëm i Ushtrisë ka reaguar vetëm një ditë pas akuzave ndaj tij të ish-ministrit të Mbrojtjes, Fatmir Mediu, mbi tragjedinë e Gërdecit. Zëdhënësi i këtij shtabi, nënkolonel Ali Ndreu, ka akuzuar ish-ministrin Mediu jo vetëm si personin që firmosi për fabrikën në Gërdec, por edhe si titullari që nuk mori mendimin e strukturave të specializuara, si Shtabi i Përgjithshëm i Ushtrisë. Nënkolonel Ndreu, duke hedhur poshtë akuzat e bëra nga ish-ministri i Mbrojtjes, Fatmir Mediu pretendoi madje se përzgjedhja e firmës amerikane “Southern Ammunition Company” është bërë në paradhomën e sekretarit të përgjithshëm të Ministrisë së Mbrojtjes, pamje të cilat ishin regjistruara në një kompjuter portative, laptop. Zëdhënësi i Shtabit ka deklaruar se guri i themelit të kësaj fatkeqësie, rrokullisjen e tij e filloi pikërisht kur nga zyra e ministrit të Mbrojtjes ju dha përgjigje pozitive projektit të kompanisë SAC. Ndërkohë, prokuroria po verifikohen të dhënat e ushtrisë me informacionet e Ministrisë së Mbrojtjes. Kjo e fundit ka të dokumentuar se 41 për qind e të gjitha armëve që kanë dalë nga depot e ushtrisë, që prej 2005-ës deri në shkurt të vitit 2008, kanë pasur destinacion "fabrikën e vdekjes" në Gërdec. Armatimet kanë qenë kryesisht të lehta. Evidencat në fjalë janë bllokuar nga hetuesit e çështjes, ndërsa po verifikohen edhe dëshmitë e bëra nga ana e punëtorëve të fabrikës, gjatë kësaj periudhe. Ata deklarojnë se fishekët hiqeshin nga arkat e hekurit dhe kalonin në arka druri të një peshe më të lehtë. Këto fishekë nuk u demontuan kurrë, por sipas punëtorëve, ngarkoheshin në kontenierë që kishin për destinacion doganat, e më pas shkonin drejt blerësve. Nga dëshmitë e ushtarakëve në prokurori mësohet se vetëm në muajt janar-shkurt 2008, drejt Gërdecit kanë shkuar me kamionët e ushtrisë 8765 tonë municion, duke e kthyer kompaninë e të arrestuarit Delijorgji në monopol të projekteve për çmontimin e armëve në vendin tonë. Në drejtim të Gërdecit kanë shkuar një sasi tepër e madhe e municioneve që ndodhej në depot e ushtrisë, megjithëse nuk ka pasur asnjë lloj kapaciteti, mundësi teknologjike dhe magazinimi të këtyre municioneve. Për këtë shkak, sipas prokurorisë, mund të ketë ndodhur tragjedia e 15 marsit. Shpërthimi i fuqishëm duket se nuk do të saktësojë kurrë numrin e armatimeve që janë shitur jashtë kontratës nga kompania MEICO dhe "Albademil", pasi mijëra municione janë përhapur në të gjithë zonën dhe ende po mblidhen nga ekspertët e çarmatimit të ushtrisë.

Po, kryeministri ka blerë një botues gazete!

Nga Mero Baze

Zoti kryeredaktor i gazetës “Albania”!
Lexova me shumë interes dokumentet që botuat në gazetën tuaj ditën e djeshme dhe u trondita realisht. Ndjehem mirë që një gazetë më në fund po arrin të gërmojë në zemër të një plage mbi dhjetëvjeçare që lidhet me korrupsionin e medias në Shqipëri dhe mënyrën sesi gjithë kryeministrat, përfshi dhe Sali Berishën, përpiqen t’i korruptojnë ato, edhe pse e di që në këtë rast më shumë sesa nga ky motiv, ju jeni nisur nga fakti se mes faksimileve që keni botuar, është një emër i ngjashëm me atë të vëllait tim thuajse të varfër, që nuk jeton në Tiranë. Tani më duhet të të jap disa shpjegime, më shumë për respekt të lexuesve dhe miqve të mi, të tronditur nga ato që keni botuar. E vetmja koincidencë me të vërtetën në ato që keni shkruar është se unë kam një vëlla që quhet Astrit Baze. Gjithë të tjerat besoj me shumë dhimbje që janë të vërteta, por jo të vërteta që kanë lidhje me mua. Nga verifikimet e mia të menjëhershme ditën e djeshme në Gjykatën e Tiranës dhe në Qendrën e Regjistrimit të Bizneseve, më rezulton se ka vërtet një shoqëri me emrin “Erjoni” sh.p.k., me pronar Irfan Hysenbelliun, e cila ka filluar aktivitetin që në janar të vitit 1995 dhe vazhdon akoma, herë duke ndërruar aksionerë e herë duke ndërruar emër. Vendimi i Këshillit të Ministrave favorizon pikërisht këtë botues gazete që quhet Irfan Hysenbelliu, një biznesmen i njohur shqiptar, i afërt me ish- kryeministrin, Ilir Meta, botues i gazetës “Panorama” dhe siç shihet, dhe i privilegjuar i kryeministrit, Sali Berisha. Për këtë po ju dërgoj dhe faksimilet që vërtetojnë pronarin e kësaj kompanie. Administratori i tij, Astrit Baze, nuk është vëllai im. Im vëlla jeton në Golem, në Kavajë dhe mban frymën e familjen, duke shitur në një kioskë të vogël që shkojnë t’ia prishin njerëzit e pushtetit, sa herë mërziten prej meje. Nuk ka jetuar ndonjëherë në Tiranë dhe vjen shumë rrallë këtu. Nuk e njeh as Irfanin dhe nuk e di ku bie kjo uzina që thuajse ia paska falur Berisha botuesit të gazetës “Panorama”. Njeh nga ekrani vetëm Sali Berishën, se voton për të.
Ky është sqarimi i parë dhe më i rëndësishëm, pasi ka të bëjë me përgënjeshtrimin e faktit që Sali Berisha ma ka bërë mua këtë nder. Jo! Sali Berisha ia ka bërë këtë nder, natyrisht shumë të madh, një botuesi tjetër, që në rastin konkret quhet Irfan Hysenbelliu. Nuk kam ndonjë koment tjetër për botuesin në fjalë dhe as për gazetën e tij, pasi ajo gazetë përgjithësisht ruan një etikë në komunikimin me publikun. Njëherë e ka shkelur vetëm për të më fyer mua personalisht dhe familjarisht, kur më sulmonte dhe kryeministri në gazetën e tij dhe që rezulton të jetë periudha kur ka nisur procedura e kësaj dhurate të madhe prej qeverisë. Po ashtu, kujtoj se më ka mbetur si shije e keqe që, ndërsa gjithë media gërmonte për historinë e Gërdecit, kjo gazetë përpiqej të nxirrte të pafajshëm ministrin Mediu dhe kryeministrin, duke iua veshur përgjegjësinë ushtarakëve të shkretë që nuk i ka pyetur njeri. E përmend këtë, thjesht për t’ju kujtuar se s’kam asnjë afërsi me atë gazetë. Kjo histori e dhimbshme që keni botuar, dëshmon faktin se Sali Berisha po vazhdon një traditë të shëmtuar të blerjes së shtypit, të nisur nga Ilir Meta dhe Edi Rama në vitin 2000. Bilé dhe më keq. Tani po rible gazetat e tyre. Nuk dua t’jua kujtoj për hakmarrje, por historia e gazetës “Albania” ka një detaj të tillë të rëndësishëm në periudhën kur ishte kryeministër Ilir Meta, duke u favorizuar me një truall dhe leje ndërtimi që i kanë dhënë sot komoditetin për t’u botuar e qetë dhe për të hetuar korrupsionin e Sali Berishës. Faktet që ju rendisni më poshtë dhe botuesit e tjerë që përfitojnë prej zotit Berisha, është e drejtë e opinionit t’i vlerësojë se cilët janë e çfarë bëjnë. Di po ashtu që Sali Berisha të njëjtin nder ia ka bërë pak muaj më parë një tjetër pronari të gazetës “Albania”, duke i falur tokë në sheshin “Skënderbej”, me një vendim të ngjashëm me fermanet e Sulltan Mehmetit II, që bënte pronar me plaçkë lufte çdo luftëtar të tij. Unë nuk kam asnjë veprimtari biznesi që të më jetë mundësuar ndonjë ndihmë apo mbështetje prej Sali Berishës, përveç përfoljeve të tij të turpshme e të vazhdueshme, se ia sulmoj ministrat hajdutë, se kam interesa personale. Aq banal është bërë në këtë histori, sa është gati të thotë se unë kam shkuar dhe kam ndezur barutin në Gërdec vetëm që t’i prishja punë djalit të tij dhe Fatmir Mediut, të cilët ishin kthyer në “rreshterë” të Delijorgjit.
Së dyti, dua që ky rast të vazhdojë të hetohet, jo më si një problem që lidhet me një botues gazete, por si një shkas për të hetuar lidhjet e botuesve shqiptarë me pushtetin dhe përfitimet e paligjshme prej tyre. Do të ishte në nderin tonë si gazetarë, që ashtu sikundër hetojmë për tenderat publikë që përfitojnë kompanitë e biznesit, të hetojmë dhe për tenderat që qeveria iu jep njerëzve të medias, lehtësitë që ata kanë për të përfituar prona dhe tendera me prokurim të drejpërdrejtë, si dhe rolin e tyre shpesh si sekserë në gjithë këto histori. Kjo qeveri ka mjaft raste të qarta ku favorizon në mënyrë të hapur dhe brutale media të forta vizive dhe të shtypit të shkruar në Shqipëri dhe iu turret pa mëshirë disa mediave, të cilat nuk kanë mundësi të rezistojnë përballë gjobave apo sekuestrove, të cilat nuk janë të dëgjueshme ndaj qeverisë. Madje, ka raste dhe më të turpshme për qeverinë, siç ishte tullumbacja për gjobat ndaj “Top Channel” dhe mediave afër saj dhe pastaj mosmbyllja e raportit jashtë gjithë afateve ligjore, çka vë pikëpyetje të mëdha ndaj qeverisë dhe transparencës së saj. Shihet qartë, se qeveria thjesht ka dashur t’i terrorizojë këtë media dhe jo të mbledhë taksa prej saj.
Së fundi, do të desha që kur komentoni raportet e mia me kryeministrin, nuk keni nevojë të bëheni paranojak, por mund t’iu referoheni fakteve. E di se ata që kanë çuar këtë vendim qeverie në gazetën tuaj punojnë në zyra të qeverisë dhe mund të jenë bërë vërtet xhelozë se mos Sali Berisha më ka falur një uzinë ditët që shkruhej për ngjarjet e Gërdecit për të më mbyllur gojën. Por unë nuk kam patur probleme me Sali Berishën vetëm muajt e fundit, kur kisha konstatuar se në Gërdec po bëhej kërdia me miliona që fitoheshin brenda muajit dhe pastroheshin prej Delijorgjit përmes rrjetit të fonderive shqiptare dhe tregtisë së fishekëve. Unë me Sali Berishën kam patur konflikt publik që në muajt e parë të qeverisjes së tij, kur ai filloi ta konceptonte luftën kundër korrupsionit si propagandë dhe njerëzit e korruptuar i ngjiste në pushtet, me shpresën se ashtu i kishte nën kontroll, siç ka pas bërë mandatin e parë me bashkëpunëtorët e Sigurimit të Shtetit. Qëndrimet e mia janë publike në mënyrë të vazhdueshme, të botuara në shtypin shqiptar, të shprehura në debate televizive dhe të gjitha kanë pasur një bosht, falsitetin e Berishës në luftën kundër korrupsionit dhe dorëzimin e tij para këtij fenomeni, derisa humbi integritetin e qeverisjes. Ai është tashmë thjesht një peng i bosëve të mafias në vend, i emërimeve familjare dhe rrjetit nepotik që ka krijuar, i cili, për hir të së vërtetës, nuk është se e pyet shumë. Ai nuk është më një lider që mund të shpëtojë diçka në këtë vend, por është një i njeri i pafuqishëm dhe i dorëzuar, që duhet shpëtuar nga mbytja përfundimtare. Ai ka një bilanc tragjik me historinë e tij personale në luftën kundër korrupsionit, pasi nga rënia e shtetit më 9 mars 1997, e cila kishte zanafillë korrupsionin ekonomik dhe politik, kishte vetëm një viktimë, kurse nga dorëzimi i tij para mafias së Fatmir Mediut dhe të afërmve të tij ka 26 viktima dhe 300 të lënduar. Asnjë kryeministër në botë nuk ka ndonjë bilanc më tragjik nga korrupsioni sesa ky dhe askush nuk mund të mbahet mend më gjatë në historinë botërore si kryeministër i korruptuar sesa ai që ka trimëruar mafiozët të vjedhin edhe duke vrarë. Unë nuk kam qenë kurrë në asnjë moment gjatë mandatit të tij qeverisës i pajtuar me këtë strategji që ndiqte, duke bërë luftë kundër korrupsionit me pranga policësh mbi mësues apo roje nafte dhe duke lejuar masakra korruptive, siç janë dhjetëra tendera që komandohen nga familjarë të tij, misione të dyshimta bamirëse, privilegje për njerëz që i bëjnë fresk etj. Qëndrimi im kritik ndaj tij nuk lidhet as me ngjarje të fundit dhe as me konflikte personale. Duke qenë një mbrojtës i tij i palëkundur në opozitë, unë e kam patur të lehtë të bëja atë që bëjnë familjarët e tij, shumica në mërgim në atë kohë, madje dhe ish-kundërshtarë të tij, që ju kthyen në familjarë më pas, por nuk e bëra këtë gjë me vetëdije. Shita biznesin tim, lava borxhet që kisha krijuar për të ndihmuar Sali Berishën dhe tani jam i qetë në shtëpinë time me fëmijët e mi. Nuk u pajtova për asnjë ditë me mënyrën si qeverisi, me stilin e tij formal për të vënë kukulla në vend të profesionistëve, për të vënë refugjatë në vend të figurave me karrierë politike dhe për të injoruar çdo vlerë politike të krijuar në ish-opozitën e tij, në emër të mosmirënjohjes. Dhe jam shumë më i qetë kështu. Nuk më dalin në gjumë natën fëmijët e Gërdecit të pjekur të gjallë, duke parë “Bang-Bang”, edhe pse jam shokuar nga vdekja e tyre. Ndjej dhimbje po ashtu, kur shikoj hipokrizinë, me të cilën trajtohet fatkeqësia e tyre dhe tallja me dhurimin e librave apo internetit për fëmijë, që vetë ua ke marrë prindërit nga grykësia për të vjedhur. Fyhem nga shtirja për shtetin ligjor dhe politikat fiskale, kur disa fëmijëve që ua ke vrarë dy prindërit në Gërdec, nuk iu jepen lekët e varrimit, se e kanë faturën nga lokali i fshatit pa TVSH, ndërkohë që atyre ua mori jetën një mafioz, i cili nuk paguante asnjë taksë në shtet për sigurinë e tyre, vetëm pse kishte krahë të ngrohta në qeveri. Kjo është distanca ime reale me Sali Berishën dhe ajo buron nga dorëzimi i tij para ofertës së mafias dhe korrupsionit në vend. Rasti që ju kini publikuar, është dërguar ndoshta nga këshilltarë idiotë të kryeministrit që nuk dinë kurrë ç’bën shefi i tyre dhe që mendojnë se kanë zbuluar një armik që do ta gëzojnë, është po ashtu një ilustrim i kësaj që them, për kapjen e shtetit nga mafia dhe kthimin e kryeministrit në një “rreshter” të saj.
Me shpresë se do ta botoni këtë reagim, për të më bindur se nuk ju ka nxitur kryeministri të botoni një spekulim të tillë.
Me respekt
Mero Baze

Protesta në Gërdec për mosdhënien e dëmshpërblimeve
 
Monday, 21 April 2008

Punëtorë të fabrikës së Gërdecit dhe qytetarë të Vorës kanë zhvilluar dje protestën e radhës duke kërkuar nga qeveria dëmshpërblimin e premtuar. Ata kanë protestuar diku në një zonë të fshatit meqë në zonën e kraterit nuk janë lejuar nga forcat e rendit. Protestuesit kanë akuzuar kryeministrin Berisha si përgjegjësine tragjedisë së 15 marsit. Madje sipas tyre ai i ka mashtruar edhe sa i përket dëmshpërblimeve të premtuara sepse deri tani nuk kanë marrë asgjë. Punëtorët kërkojnë sqarim edhe lidhur me garancinë në punë. Kur punonim në fabrikë kanë theksuar ata e dinim sikur ishim të siguruar por faktet e mëvonshme dëshmuan të kundërtën.